บทที่ 74 โจรร้าย
แผนที่ที่ฮั่นเปียวให้เขามานั้นแสดงถึงภูมิประเทศภายในเขตแดนหมอกโลหิต
เฉินเฉียงที่ได้ลอบเข้ามาแล้วได้อาศัยความมืดมิดปกคลุมกาย เขาได้ทำให้โจรกระจอกคนหนึ่งหมดสติไปในขณะที่มาปล่อยทุกข์ ก่อนที่จะลากเขาไปจากที่พบเขาห้าไมล์
ตู้ม เฉินเฉียงได้ทุ่มโจรกระจอกคนนี้ลงพื้นอย่างไม่ไยดี
ด้วยการที่โจรผู้นี้มีระดับการบ่มเพาะเพียงระดับทหารขั้นกลาง ยามที่กระแทกพื้นทำให้โจรผู้นี้ได้สติด้วยความเจ็บปวด
เมื่อเขาได้เห็นจิตสังหารที่ปรากฏบนหน้าของเฉินเฉียงแล้ว เขาได้ยืนขึ้นตรงและเตรียมที่จะวิ่งหนีไป แต่นั่นก็ทำให้เขาได้เห็นว่าดาบดั้นเมฆมาจ่อที่คอของเขาแล้ว
“ถ้าไม่อยากจะตายอย่างน่าอนาถก็ตอบคำถามข้ามา”
“ไอ้หนู แกจะทำอะไร” โจรกระจอกได้พยายามสงบสติก่อนที่จะใช้มือผลักดาบของเฉินเฉียงออกไปทีละน้อย
“ช่างกล้า” เฉินเฉียงที่เห็นก็ได้ขยับดาบของเขาให้จมลึกเข้าไปในคอของโจรกระจอกเล็กน้อยจนเริ่มมีเลือดซิบ
โจรกระจอกที่สัมผัสได้ถึงความเจ็บปวดก็นึกกลัวจนร้องครวญครางออกมาและรีบพูดอย่างไว “พี่ชาย ค่อยๆพูดค่อยๆจากันก็ได้ หากมีเรื่องใดจะถาม โปรดถามมาได้เลย”
หลังจากถามคำถามไปแล้ว เฉินเฉียงในที่สุดก็พบที่ตั้งของกองโจรถูหมั่นเถียน หลังจากนั้นเขาก็ได้เชือดคอโจรกระจอกคนนี้ไปในทันที
กองโจรกลุ่มนี้มือถูหมั่นเถียนเป็นผู้นำและยังมีหัวหน้าหน่วยอีกสี่คน แต่ละคนนั้นมีระดับการบ่มเพาะอยู่ที่ระดับนายพลวิญญาณ และแต่ละคนนี้ก็ประจำอย