ื้นในตอนนี้ เฉินเฉียงยังคงอยู่ในภาวะไร้ตัวตนเพื่อป้องกันให้วานรยักษ์ตัวนี้ต้องโกรธเกรี้ยวหากมันรู้ตัวว่ายังมีเขาอยู่ที่นี่
วานรยักษ์ตัวเมียอยู่ในสภาพที่จมจ่อมไปกับความเศร้าโศก มันมองคู่ของตัวเองที่ต้องตกตายอย่างน่าอนาถ วานรตัวเมียได้นั่งลงพลางกอดร่างของคู่ของตนโดยใช้มือของตนลูบไล้ไปทั่วร่างกายประหนึ่งดังการปลอบประโลมให้คู่ของมันนั้นจากไปอย่างสงบ
นอกจากคู่ของมันจะเสียแขนไปแล้ว คู่ของมันนั้นยังถูกโจมตีที่อวัยวะสำคัญไปอย่างหนักหน่วง และนี่เองทำให้พลังชีวิตที่ไหลเวียนอยู่ในร่าง ค่อยๆลดลงหายไปอย่างช้าๆ
คู่ลิงยักษ์ในตอนนี้ต่างกอดก่ายกันประดุจดั่งได้พบกับช่วงเวลาที่ใช้ชีวิตอย่างสงบสุขได้ในที่สุด โดยไม่ได้รู้สึกแม้แต่น้อยว่าภายใต้ผืนดินข้างใต้พวกมันไปสี่เมตร ยังมีทูตแห่งความตายที่รอเก็บเกี่ยวดวงวิญญาณของพวกมันไป
เฉินเฉียงยังคงอยู่ในภาวะไร้ตัวตนและหาโอกาสลอบโจมตีวานรยักษ์ทั้งสองให้ได้สักทีหนึ่ง
ด้วยระดับการบ่มเพาะของเขาแล้ว หากต้องการที่จะฆ่าสัตว์ประหลาดอย่างวานรยักษ์ที่ระดับการบ่มเพาะข้ามขั้นแบบนี้ไม่ได้ต่างไปจากความฝัน
แต่ในตอนนี้ วานรยักษ์ตัวนี้ไม่ได้มีการป้องกันตัวเองแต่อย่างใด นี่จึงถือเป็นโอกาสที่เขาจะสามารถสังหารมันได้
สัตว์ประหลาดระดับนายพลวิญญาณนั้นก็ไม่ได้ต่างไปจากมนุษย์ที่มีระดับนายพลวิญญาณที่เวลาต่อสู้สามารถที่จะใช้พลังสายเลือดเคลือบร่างกายเอาไว้ประดุจดั่งเต่าที่มีกระดอง
ด้วยการ