บทที่ 70 การเอาตัวรอด
อย่างไรก็ตาม เฉินเฉียงผู้ซึ่งผ่านสถานการณ์เป็นตายแบบนี้มามากมายหลายครั้ง ทำให้เขานั้นมีประสบการณ์ในการเอาตัวรอดสูงกว่าใคร
-เมื่อใจของเจ้าห้าวหาญ มีดของเจ้าจะพุ่งเข้าหาผู้แข็งแกร่ง-
-เมื่อจิตใจของเจ้าขี้ขลาด ดาบของเจ้าจะพุ่งเข้าหาผู้อ่อนแอ-
คำพูดของอาจารย์ของเขาอยู่ๆก็ได้ดังก้องขึ้นมาในหัว
เฉินเฉียงนั้นยังมีสิ่งที่สุดยอดอย่างสุดยอดระบบย่อยสลายซากศพอยู่
ถึงแม้เขาจะถอยหนีอย่างช้าๆ แต่เขาก็ได้เปิดหน้าต่างแสดงสถานะที่มีเขาเพียงคนเดียวที่เห็นได้ขึ้นมา
และนี่ทำให้เขาได้ตระหนักถึงทักษะที่เขาคิดว่ามันไร้ประโยชน์มาโดยตลอด
ทักษะการขุดรู
ทักษะเพียงหนึ่งเดียวของเขาที่อยู่ในระดับสุดยอด
จากทักษะทั้งหมดแล้ว ทักษะที่เขาเคยคิดว่าไร้ค่ามาโดยตลอด กลับกลายเป็นความหวังเดียวของเขา
ตาของเฉินเฉียงได้ฉายแววออกมาในทันที ด้วยสถานการณ์ที่มีศัตรูรอบด้านแบบนี้ ถึงแม้จะเป็นทักษะที่ดูน่าอายไปหน่อยแต่ก็ไม่มีทางอื่นที่จะถอยหนีได้แล้วอยู่ดี
หลังจากตัดสินใจได้แล้ว เมื่อเขามองดูตำแหน่งของตนเองแล้ว และนี่ทำให้เขาวางแผนการที่จะจัดการทั้งหกคนนี้ในทันที
“โม่เสี่ยวจวงและไอ้ห้าตัวจากแผนกวายุ”
“หากว่าในวันนี้ ข้า เฉินเฉียงรอดไปได้ล่ะก็ หนี้เลือดในครั้งนี้จะต้องได้รับการชำระล้าง”
เมื่อพูดจบ เฉินเฉียงได้หันหลังและโจนทะยานเข้าไปในถ้ำทันที
“ไม่ดีแล้วศิษย์พี่โม่ นี่สมควรจะเป็นรังของไอ้ลิงยักษ์นั่น”
“แกจะกลัวท