ำบ้าอะไร แกก็เห็นไม่ใช่เหรอว่าไอ้ลิงนั่นโดนกัวเหลียงตัดแขนไปแล้วน่ะ”
“กับอีแค่ลิงยักษ์ใกล้ตายแล้วแกจะกลัวอะไรอีกฮะ”
“แต่ถ้าไอ้คนแล่เนื้อนั่นรอดไปได้ล่ะก็ อย่าว่าแต่ศิษย์น้องจ้าวจะไม่ปล่อยพวกเราไว้เลย แม้แต่สำนักก็ไม่มีที่ให้พวกเราจะอยู่หรอกโว้ย”
“แล้วพวกแกจะรอกันทำซากอะไร ตามไอ้ขยะนั่นไปเร็ว”
หลังจากเสียอาการกันไปครู่หนึ่ง โม่เสี่ยวจวงเป็นคนแรกที่ไล่ตามเฉินเฉียงเข้าไปในถ้ำ
ส่วนเฉินเฉียงนั้น หลังจากที่เขาทะยานเข้าถ้ำไปได้สักสิบกว่าเมตร เขาก็ได้ใช้ทักษะการขุดรูระดับสุดยอดเป็นครั้งแรกในชีวิต
เพียงสองช่วงลมหายใจ เฉินเฉียงขุดรูลงไปได้สักสี่เมตรก็ได้หยุดมือ ในขณะเดียวกัน เขาก็ได้ใช้ทักษะไร้ตัวตนและการตรวจสอบด้วยเสียง
เพียงไม่นาน โม่เสี่ยวจวงและพวกก็ได้ปรากฏตัวอยู่หน้ารูที่เขาขุดไว้
อย่างไรก็ตาม ไม่มีใครเลยที่คิดว่าเฉินเฉียงจะขุดรูจนหลบซ่อนอยู่ใต้ดินได้รวดเร็วแบบนี้ พวกเขาทั้งหกวิ่งเลยผ่านเข้าไปในถ้ำ
หลังจากวิกฤตแห่งชีวิตได้ล่วงเลยผ่านไปจนมั่นใจว่ารอดพ้นจากระยะตรวจจับ เฉินเฉียงก็เริ่มเบาใจขึ้นมา
นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้ใช้ทักษะขุดรูนี้ แต่เขาก็ไม่นึกว่าจะเป็นการใช้ที่ช่วยชีวิตของเขาได้ในช่วงเวลาสำคัญ
ยิ่งไปกว่านั้นคือ ด้วยระดับขั้นสุดยอดของทักษะ ทำให้เขาในตอนนี้รู้สึกผ่อนคลายมากกว่าจะเหนื่อยล้า นี่เรียกได้ว่าเหนือกว่าที่เขาคิดไว้มากนัก
เขาไม่สูญเสียแม้แต่พลังงานเลยสักหยด ราวกับว่าการขุดรู
