บทที่ 68 รุมล้อม
“โฮกกกก”
เสียงคำรามชนิดหูดับได้นั้นได้ดังไล่หลังแพะเขาเดียวฝูงนี้มา และนี่เองทำให้ท่าทีของทั้งเจ็ดคนเปลี่ยนไปในทันที
“ไอ้ลิงแก่เหรอ”
กัวเหลียงและคนอื่นๆในตอนนี้ไม่มีใครสนใจเนื้อแพะเขาเดียวย่างอีกต่อไป พวกเขามองไปที่ทิศทางของเสียงด้วยท่าทางที่ดุดัน
ไม่นานหลังจากแพะเขาเดียววิ่งผ่านพวกเขาไป เสียงสะเทือนเลื่อนลั่นก็ได้ดังขึ้นไล่เข้ามา
มันคือวานรตัวใหญ่ยักษ์ที่มีความสูงกว่าสามเมตรที่กำลังใช้แขนของตนช่วยในการวิ่งไล่ฝูงแพะเขาเดียว
“ศิษย์น้อง ถอยมา”
กัวเหลียงได้ตะโกนลั่นก่อนที่จะนำดาบออกมาเล่มหนึ่งจากกระเป๋าและพุ่งเข้าใส่ลิงยักษ์
“ศิษย์น้องไป่ โจมตีด้วยกัน”
หลิวซวนเอ๋อพูดออกมาในขณะที่ตามกัวเหลียงไปไม่ห่างนัก
เพียงแค่นึกถึงเรื่องที่ว่าระดับการบ่มเพาะของเฉินเฉียงที่ต่ำต้อย เขาไม่มีทางที่จะสู้กับวานรยักษ์ตนนี้ได้อยู่แล้ว
และด้วยการที่เขานั้นยังไม่เคยเห็นฉากการต่อสู้ของนักรบสายเลือดระดับนายพลอย่างจริงๆจังๆ นี่จึงทำให้เขานั้นอดไม่ได้ที่จะคอยดูอยู่ไม่ห่าง
และเมื่อเฉินเฉียงและพวกพบเจอวานรยักษ์ตัวนี้ มันเองก็สังเกตเห็นพวกเขาด้วยเช่นเดียวกัน
เมื่อเห็นว่ากัวเหลียงพุ่งตรงเข้ามา วานรยักษ์ตัวนี้ก็ได้คำรามออกมาอย่างดุดันตามสัญชาตญาณ ก่อนที่จะใช้กำปั้นขนาดเท่าอ่างล้างหน้าของมันนั้นทุบไปยังกัวเหลียงอย่างรวดเร็วประดุจดั่งสายลมปนสายฟ้าฟาด
“ฮ่าฮ่า ทำได้ดี”
ด้วยการที่อยู่ในสำนักมากว่าสองปีแล้
