บทที่ 65 เพื่อนสาวคนสนิทของจางหยวน
หลังจากออกจากสำนักมาแล้ว เขาก็ได้มองไปยังหินก้อนยักษ์ที่ภูเขาทางเข้าสำนัก นี่ทำให้เฉินเฉียงนึกถึงจางหยวนขึ้นมา
ที่ด้านขวาของก้อนหินนี้ จางหยวนได้กล่าวปรามาสเขาต่อหน้าทุกคนในวันนั้นเอาไว้ “หาปีหลังจากนี้ หากว่าเจ้าไม่ได้โผล่หน้าไปที่ตึกจอมพลแห่งเมืองเหมันต์จันทราล่ะก็ ข้า จางหยวนผู้นี้จะกลับมาที่สำนักเต่าดำและฆ่าเจ้าในทันทีที่เห็นและนำเหรียญตราแห่งสำนักเต่าดำคืนมา”
นับจากตอนนั้นก็ผ่านมาได้สองเดือนแล้ว ตอนนี้ตัวเขานั้นจากเดิมที่เป็นนักรบสายเลือดระดับทหารขั้นกลางก็ได้เลื่อนระดับการบ่มเพาะเป็นขั้นสูง และเปิดจุดตันเถียนได้สิบเอ็ดจุดแล้ว
ส่วนจางหยวนนั้น เขาเองก็ยังคงอยู่ในระดับนายพลวิญญาณขั้นต้นอยู่ นี่ทำให้เขาอดสงสัยไม่ได้ว่าเขาจำเป็นต้องใช้เวลาถึงห้าปีจริงๆรึเปล่า
“ศิษย์พี่กัว ท่านรู้อะไรเกี่ยวกับเหรียญตราเต่าดำบ้างรึเปล่า”
“เหรียญตราเต่าดำเหรอ….” กัวเหลียงได้มองไปที่เฉินเฉียงอยู่ชั่วครู่ก่อนที่จะเริ่มเข้าใจถึงสาเหตุ
“ศิษย์น้อง นี่เจ้ากำลังคิดถึงพี่จางหยวนอย่างนั้นเหรอ”
“ฮี่ฮี่ฮี่ ศิษย์น้องอย่าได้เป็นกังวลไป ข้ากับศิษย์พี่จางหยวงค่อนข้างจะสนิทกัน อย่าได้ไปใส่ใจในคำพูดของเขาเลยน่า”
“ศิษย์พี่กัว ศิษย์น้องเฉิน ทั้งสองคนคุยอะไรกันอยู่เหรอ” หลิวซวนเอ๋อได้เดินเข้ามาและถามด้วยความสงสัย
“ไม่มีอะไรมากหรอก พวกเรากำลังพูดถึงจางหยวนน่ะ”
สองเดือนก่อน จางหยวนเป็นคน
