บทที่ 66 เฉินเฉียงที่เดือดดาล
ไม่นาน ประตูของอาณานิคมก็ได้เปิดออกกว้าง และชายที่ท่าทางกำยำคนหนึ่งได้เดินออกมาพร้อมผู้ติดตามที่เป็นนักรบใส่ชุดเกราะอีกสองแถว
“ไอหยา…..นายท่าน ในที่สุดพวกท่านก็มา”
นายพลฮั่นเปียวและผู้ติดตามได้กล่าวต้อนรับเฉินเฉียงและคนอื่นๆ
หลังจากแนะนำตัวกันเล็กน้อย ฮั่นเปียวก็ได้เหลือบไปมองเฉินเฉียงด้วยท่าทีสับสน “เอ่อออ ท่านผู้นี้ดูเหมือนว่า…”
ฮั่นเปียวนั้นเป็นนักรบสายเลือดระดับนายพลวิญญาณ จึงไม่แปลกที่เขาจะพบว่าเฉินเฉียงมีระดับการบ่มเพาะเพียงระดับทหารขั้นสูงได้อย่างรวดเร็ว
อย่างไรก็ตาม เขาหารู้ไม่ว่าในภารกิจครั้งนี้ เฉินเฉียงที่ถูกนำมาในฐานะผู้สนับสนุน จะกลายเป็นตัวหลักในการทำภารกิจครั้งนี้ในที่สุด
หลิวซวนเอ๋อได้อธิบายออกมาด้วยรอยยิ้มในฐานะหัวหน้าทีม
อย่างไรก็ตาม ในทันทีที่หลิวซวนเอ๋อพูดจบลง ไป๋ชิจิ้งได้กล่าวเสริมด้วยน้ำเสียงน่าตบกะโหลก “ใช่แล้วผู้การฮั่น ท่านไม่ควรจะมองข้ามในความสามารถของเขา ต่อให้เขานั้นจะคือคนแล่เนื้อแห่งสำนัก แต่ทักษะของเขาน่าเหลือเชื่ออย่างไม่อาจมองข้ามได้”
“คนแล่เนื้อ…เหรอ” ใบหน้าของฮั่นเปียวแสดงออกมาอย่างแปลกประหลาดในทันทีที่ได้ยิน อย่างไรก็ตาม ในฐานะที่เป็นถึงผู้นำของอาณานิคม ฮั่นเปียวได้รีบเปลี่ยนท่าทีโดยพลัน “ฮี่ฮี่ฮี่ สำนักเต่าดำช่างเป็นสถานที่ที่เปี่ยมไปด้วยผู้มีพรสวรรค์อย่างแท้จริง วิกฤตการณ์ของอาณานิคมของพวกข้านั้นในที่สุดต้องคลี่คลา
