อกมา
หลิวซวนเอ๋อได้บังเกิดประกายในสายตาทันที “หรือว่าศิษย์น้องจะสนใจภารกิจนี้ด้วยเหมือนกัน”
เฉินเฉียงพยักหน้ารับ “ก็แหม่ ศิษย์น้องคนนี้ตอนนี้เหลือแต้มคะแนนเพียงน้อยนิดเท่านั้น หากว่าข้าได้ร่วมทำภารกิจกับศิษย์พี่ได้ก็คงจะดีมิใช่น้อยเลยทีเดียวเชียว”
แต่ก่อนที่หลิวซวนเอ๋อจะได้พูดอะไรออกมา นักเรียนทั้งสี่ที่ติดตามเธออยู่นั้นในตอนนี้ได้เม้มปากแน่นจนสั่นระริก
หนึ่งในนั้นที่มีผิวสีกลางๆได้พูดออกมาอย่างฉุนเฉียว “ศิษย์น้องเฉิน เจ้านั้นยังเป็นเพียงระดับทหารเท่านั้น ตอนนี้เจ้าสมควรจะบ่มเพาะในสำนักไปก่อนจะดีกว่า ไม่ใช่ทุกคนหรอกนะที่จะสามารถเผชิญหน้ากับภารกิจอันตรายแบบนี้ได้ หากเจ้าไปเจ้าอาจจะต้องเสียชีวิตได้ทุกเมื่อ”
หลิวซวนเอ๋อได้มองกลับไปมองด้วยยสายตาที่ไม่พอใจและพูดออกมาด้วยอารมณ์ที่ฉุนเฉียวกว่า “ไป่ชิจิ้ง หุบปากไปซะ ถ้าเจ้าไม่รู้ว่าควรพูดอะไรก็ไม่ควรพูด ไม่อย่างนั้นเจ้าก็ไม่ต้องตามข้าไปทำภารกิจ”
“โอ้ มันอันตรายอย่างนั้นเหรอ ภารกิจครั้งนี้เป็นภารกิจแบบไหนกัน” ถึงแม้จะโดนท่าทีอันไม่เป็นมิตรของผู้ติดตามของหลิวซวนเอ๋อพูดใส่เขาก็ไม่ได้ใส่ใจและถามออกมาในทันที
หลิวซวนเอ๋อพยักหน้ารับ เธอได้จัดแจงทรงผมที่เสียทรงหลังจากระเบิดอารมณ์ไปเมื่อครู่นี้และพูดออกมา “ใช่ เมื่อวานพวกเราพึ่งจะได้ข่าวมาว่าอาณานิคมเขาอูฐนั้นอยู่ๆก็เกิดเหตุผู้คนสูญหาย แต่หลังจากไปสืบสวนดูก็พบเข้ากับวานรเขี้ยววายุระดับนายพลวิญญาณขั
