บทที่ 59 ท้าทายศิษย์พี่ใหญ่
เฉินเฉียงที่ฟังหลิวซวนเอ๋อพูดก็ได้นิ่งคิดและเหมือนจะเข้าใจอะไรบางอย่าง เขาจึงได้ถามออกมา “นี่ศิษย์พี่หลิวจะหมายความว่าจ้าวฮั่นนั่นยังไม่ยอมแพ้ เขาจะหาโอกาสลอบกัดข้าแทน ถูกหรือไม่”
“ศิษย์น้องเฉิน ข้าไม่ได้พูดนะ เจ้าพูดเองนา”
“ข้าว่าเป็นไปได้นะ เฉินเฉียง เจ้าในครั้งนี้ทำเกินไปจริงๆ นึกยังไงถึงได้ท้าประลองคนเดียวกันสองหนเนี่ย”
เมื่อเห็นศิษย์ของตนชนะโดยไม่ได้สู้แบบนี้ทำให้ฮู่ต้าไฮ่เองอดไม่ได้ที่จะถามออกมาด้วยสีหน้าจริงจัง
“ท่านอาจารย์ ท่านอย่าได้โทษข้าเลย ท่านก็ได้ยินที่เขาพูดเมื่อครู่นี้ ทั้งๆที่ตัวเขานั้นยังไม่พร้อม แต่ยังกล้ามาท้าทายกันแบบนี้อีก”
“ในเรื่องนั้น ข้าว่าเจ้าไม่น่าต้องคิดอะไรมาก แต่กลับเรียกเขามาท้าประลองอีกเนี่ยแหละ”
“ข้าเห็นด้วย ศิษย์พี่ใหญ่ สำนักเองก็ไม่ได้มีกฎว่าห้ามท้าประลองซ้ำคนในวันเดียวนี่นา”
“นั่นมันก็…” หลู่ฟางนิ่งคิดไปพักหนึ่ง เขาลองนึกดูแล้วก็ได้พูดออกมา “ศิษย์น้อง ไม่มีกฎเช่นนั้นจริงๆ”
“แต่นั่นมันไม่เป็นการรังแกกันมากไปหน่อยหรอกเหรอ”
“พวกนั้นแพ้ไปแล้ว ต่อให้เจ้ามาท้าประลองหมอนั่นในตอนนี้ ไม่มีใครหรอกที่สามารถยอมรับในเรื่องนี้ได้ เจ้าไม่คิดอย่างนั้นหรือ”
“โอ้ ดูเหมือนตัวข้าจะคิดเรื่องนี้ง่ายเกินไปจริงๆ” เฉินเฉียงพยักหน้ารับและเลิกคิดเรื่องที่สู้กับจ้าวฮั่นไป
“เฉินเฉียงอย่าลืมสิ่งที่อาจารย์พูดไว้กับเจ้าล่ะ ไม่ว่าเจ้าจะแพ้หรือชนะ เจ้
