มื่อทั้งสองเขาประชิดกัน เฉินเฉียงก็ได้เปิดใช้ทักษะสะกดข่มมารสวรรค์
จ้าวฮั่นที่กำลังเคลื่อนที่เข้ามานั้นก็ได้รู้สึกว่าถูกโจมตีด้วยอะไรบางอย่างที่ศีรษะของตน และนั่นทำให้เขาเสียหลัก
เฉินเฉียงได้ใช้โอกาสนี้และได้เล็งดาบดั้นเมฆของตนไปที่ดวงตาของจ้าวฮั่น และเฉือนได้อย่างแม่นยำ
“อ๊ากกกก”
เสียงร้องโหยหวนได้ดังขึ้น จ้าวฮั่นถึงกลับโยนกระบี่น้ำแข็งเขียวในมือทิ้งไปในทันที เขาใช้มือทั้งสองข้างกุมดวงตาเอาไว้
แต่นี่ยังไม่ใช่จุดจบ
เฉินเฉียงที่โจมตีออกไปทำร้ายจ้าวฮั่นจนได้ในที่สุดนี้ เขาได้ปลดปล่อยพลังการบ่มเพาะสะกดข่มมารสวรรค์ออกมาอีกครั้ง และนี่ทำให้จ้าวฮั่นรู้สึกราวกับเมาอย่างหนักจนต้องเอนกายนอนหงายในบัดดลและไม่สามารถยืนขึ้นมาได้อีก
ต่อให้พลังสายเลือดของจ้าวฮั่นยังคงเคลือบอยู่บนร่างของเขาก็ตาม แต่เฉินเฉียงที่เห็นแบบนี้ เขาก็ได้เตะจ้าวฮั่นให้ลอยขึ้นไปบนฟ้า ในขณะเดียวกัน เขาก็ได้ตั้งดาบดั้นเมฆของตนให้ตั้งขึ้นและแทงขึ้นไป ในครั้งนี้ เขาเล็งไปที่รูก้นของจ้าวฮั่นและแทงเข้าไปอย่างโหดร้าย
พลังสายเลือดที่ใช้ในการป้องกันร่างกันนี้ ความจริงแล้วมันสามารถป้องกันได้เพียงพื้นที่ส่วนใหญ่ที่ง่ายต่อการโจมตีได้เท่านั้น ส่วนรูก้นนั้นถือว่าเป็นอีกเรื่องหนึ่ง มันก็เป็นเฉกเช่นเดียวกับปากที่ผู้คนต้องใช้พูดคุยแน่นอนว่าพลังสายเลือดย่อมปิดไว้ไม่ได้ จ้าวฮั่นไม่ได้ใส่ใจกับรู้ก้นของตน นั่นก็เพราะเขานั้นไม่คิดว่าตนเองจะเปิดโ
