บทที่ 53 ทหารผู้ไร้เทียมทาน
“ฮึ่มมมม ไม่ต้องพูดอะไรกันอีกแล้ว เฉินเฉียง เดี๋ยวก็รู้ว่าในสนาม แกจะตกอยู่ในสภาพไหน”
ความจริงแล้วหยานยิงเย่นั้นอยากจะพูดให้เฉินเฉียงหน้าหงายไปสักทีก่อนที่จะประลองเท่านั้น เขาไม่คิดว่าเฉินเฉียงและศิษย์แผนกวิชายุทธพิเศษจะสวนกลับได้ นี่จึงเป็นเหตุผลให้หยานยิงเย่โกรธจัด และกล่าวสบถตลอดทางการเดินขึ้นเวทีประลอง
ตรงหน้าสนามประลอง หยานยิงเย่แกล้งหนักใจ
ก่อนหน้านี้เขาอาจจะรู้มาแล้วว่าในทุกครั้งที่เฉินเฉียงสู้จะเลือกสนามประเภทกลางคืน
แน่นอนว่าในครั้งนี้เฉินเฉียงเองก็ไม่รีรอที่จะเลือกสนามกลางคืนเช่นเดียวกัน
เมื่อเข้าไปในสนาม เฉินเฉียงได้ใช้ทักษะไร้ตัวตนและตรวจจับด้วยเสียงในทันที
ด้วยระดับการบ่มเพาะและความแข็งแกร่งทางจิตวิญญาณในตอนนี้นั้น ว่ากันตามตรงแล้วเขาไม่จำเป็นที่จะต้องเร้นกายในความมืดแบบนี้เลยแม้แต่น้อย
อย่างไรก็ตาม ด้วยการที่เขานั้นต้องการวิธีการบ่มเพาะสะกดข่มมารสวรรค์มานานแล้ว นี่จึงเป็นเหตุผลที่เขายังเลือกเส้นทางที่จะสามารถสังหารศัตรูลงได้ในดาบเดียวแบบนี้อยู่อีก
และการตัดสินใจของเฉินเฉียงนั้นเรียกได้ว่าถูกต้องแล้วจริงๆ
หลังจากขึ้นสนามไป หยานยิงเย่ได้เริ่มใช้พลังจิตตรวจสอบหาตำแหน่งของเฉินเฉียงในทันที แต่หลังจากผ่านไปพักใหญ่ เขาหายังไงก็หาไม่เจอ นี่ทำให้หยานยิงเย่เริ่มลุกลี้ลุกลน และเริ่มเสียใจที่ปล่อยให้เฉินเฉียงมีโอกาสเป็นคนเลือกสนาม
อย่างไรก็ตาม ในเมื่อก
