บทที่ 54 พลังสายเลือด
“ไม่เห็นต้องวุ่นวายขนาดนั้นเลยนา”
ทันทีที่จ้าวฮั่นพูดจบ กัวเหลียงที่ในตอนนี้ยืนอยู่ข้างๆเฉินเฉียงได้เดินขึ้นหน้ามาด้วยรอยยิ้ม
“จ้าวฮั่น อ้อ ต้องเรียกว่านายน้อยจ้าวนี่เนาะ ได้ยินมาว่าเจ้านั้นขึ้นมาระดับนายพลวิญญาณแล้วนี่ ถูกรึเปล่า”
“ถ้านับตามกฎของสำนักเราแล้ว ศิษย์ที่มีระดับการบ่มเพาะต่างกันนี่สามารถท้าประลองได้นี่นา”
“ในเมื่อเป็นแบบนั้นแล้วล่ะก็ ข้าเองก็อยู่ในระดับนายพลวิญญาณเช่นเดียวกัน ถ้างั้นทำไมเจ้าไม่คิดจะท้าข้าสักหน่อยล่ะ หรือจะให้ข้าท้าเจ้าดี”
“โอ้ ลืมไปลืมไป เอาแบบนี้ก็ได้ ถ้าเจ้าคิดว่าชนะข้าไม่ได้ เจ้าสามารถท้าศิษย์คนอื่นในแผนกวิชายุทธพิเศษก็ได้นะ”
“ข้าเชื่อว่าไม่ว่าใครในหมู่พวกข้าก็อยากจะสู้กับเจ้า”
“เจ้า…”
จ้าวฮั่นชี้ไปที่กัวเหลียงที่กำลังยิ้มกว้างและไม่สามารถจะพูดอะไรออกมาได้
นอกจากกัวเหลียงจะสามารถท้าประลองจ้าวฮั่นได้แล้ว แม้แต่ศิษย์แผนกวิชายุทธพิเศษคนอื่นเองก็ยิ้มกลิ่มเตรียมพร้อมสู้ในทันที
อย่างไรก็ตาม จ้าวฮั่นเพียงต้องการเอาคืนอัปยศของตัวเองเท่านั้น ใครจะไปกล้ามีเรื่องกับศิษย์แผนกวิชายุทธพิเศษทั้งแผนกกัน
แม้กัวเหลียงที่ได้ชื่อว่าอ่อนด้อยที่สุดในแผนก แต่เขานั้นกลับสามารถเปิดจุดชีพจรลับได้แล้วหกจุด ส่วนตัวเขานั้นกลับพึ่งเปิดได้เพียงจุดเดียวเท่านั้น
แต่เหตุผลที่พวกเขายังไม่อยากจะท้าสู้จ้าวฮั่นก็เป็นเพราะปู่ของเขาเท่านั้น ไม่อย่างนั้นล่ะก็เขาเองก็ค
