บทที่ 55 อีกครา
“ศิษย์น้องเฉินเฉียง ในคราวก่อนศิษย์พี่คนนี้พ่ายแพ้จนต้องมอบแหวนของปู่ข้าให้กับเจ้า”
“ในครั้งนี้เจ้าคิดว่าจะใช้สิ่งนี้เป็นสิ่งพนันได้หรือไม่”
“ข้าคิดว่าการพนันของเราควรจะเป็นเหมือนคราวก่อน หากว่าข้าชนะเจ้าในครั้งนี้ เจ้าเพียงส่งแหวนวงนั้นคืนให้ข้าก็พอ เจ้าคิดว่ายังไง”
ด้วยการที่จ้าวฮั่นก้าวขึ้นมาอยู่ในระดับนายพลวิญญาณแล้วทำให้เขานั้นมีความมั่นใจมากกว่าเดิมเป็นเท่าตัว เขาเชื่อมั่นว่าไม่ว่าจะยังไงเขาก็ต้องชนะกับอีแค่ระดับทหารอย่างเฉินเฉียงแน่นอน
และนี่เองทำให้จ้าวฮั่นอดไม่ได้ที่จะใช้สิ่งนี้เป็นการเดิมพัน หากว่าเขานั้นนำแหวนกลับมาได้ก็จะถือว่าเขานั้นกู้หน้าของตนเองได้อย่างสมบูรณ์
“โอ้ ท่านอยากจะได้แหวนคืนเหรอ”
เฉินเฉียงได้จับแหวนในมือหมุนเล่นไปมาก่อนที่จะยิ้มกว้าง “ต้องขอโทษจริงๆกับเรื่องนี้นะศิษย์พี่ แต่ข้าสวมใส่มันมานานเกินไปจนในตอนนี้ชอบมันเกินกว่าที่จะนำมันมาวางเดิมพันด้วยได้”
“ส่วนเรื่องการพนันนั้นเอาเป็นใช้แต้มคะแนนคนละหนึ่งหมื่นไม่ดีกว่าหรือ”
จ้าวฮั่นนั้นไม่คิดว่าเฉินเฉียงจะกล้าหักหน้าเขาเรื่องการลงเดิมพันขนาดนี้ นี่ทำให้เขาโกรธถึงขีดสุดจนต้องชี้นิ้วใส่เฉินเฉียงที่ตอนนี้ถูจมูกไปมาโดยไม่พูดอะไรออกมาสักคำ
“ศิษย์พี่ร่วมสำนักจ้าว ไม่ใช่ว่าท่านในตอนนี้ก็ก้าวขึ้นสู่ระดับนายพลวิญญาณแล้วไม่ใช่เหรอ อย่าบอกนะว่าท่านกลัวข้าจนไม่มั่นใจว่าจะชนะพนันได้ในครั้งนี้”
“….อย่าบอกนะว
