่าท่านไม่มีปัญญาจ่ายอ่ะ”
ถึงแม้ว่าเฉินเฉียงจะไม่มั่นใจว่าจะชนะจ้าวฮั่นได้ก็ตาม
แต่เมื่อเขาคิดถึงสิ่งที่ชายตรงหน้าสร้างปัญหากับเขามาโดยตลอดก็อดที่จะโกรธและพูดยั่วโมโหออกมาไม่ได้
“ฮั่น เดิมพันไปซะ”
ผู้อาวุโสจ้าวพูดออกมาอย่างเย็นชา “ฮั่น มันก็แค่แหวนเก็บของ ปู่จะหาวงที่ดีกว่านี้ให้เจ้าแน่นอน”
จ้าวฮั่นรู้สึกใจเย็นลงเมื่อได้ยิน รอยยิ้มเยาะได้กลับมาปรากฏบนหน้าเขาอีกครั้ง “ศิษย์น้องเฉิน เอาตามที่เจ้าว่ามาก็แล้วกัน ลงเดิมพันหนึ่งหมื่นแต้มคะแนน”
หลังจากพูดจบ จ้าวฮั่นก็ได้สะบัดตัวและเข้าไปหลังเวที
หลังจากทุกคนได้เห็นเฉินเฉียงก้าวขึ้นเวทีไป นักเรียนทุกคนก็ได้มีชีวิตชีวาขึ้นมาในทันที
“พี่น้องทั้งหลาย หากว่าพวกเจ้าอยากจะลงพนันกันล่ะก็รีบมาลงพนันกันที่ข้าได้เลย อย่าได้พลาดโอกาสเป็นอันขาด”
“ศิษย์พี่จาง กับการต่อสู้ที่เห็นผลการต่อสู้ได้ชัดแจ้งขนาดนี้แม้แต่คนโง่ก็ยังรู้เลยว่าใครจะแพ้ สองพันแต้มคะแนนทั้งหมดที่ข้ามีนี้นั้นย่อมต้องลงว่าจ้าวฮั่นต้องชนะ”
“จริง ข้าเองก็จะลงข้างจ้าวฮั่น เทหมดหน้าตักเลยสามพันแต้ม”
“ข้าก็ด้วย ข้าลงแปดพันแต้มฝั่งจ้าวฮั่น” เมื่อได้เห็นผู้คนนั้นหลั่งไหลมาลงพนันฝั่งจ้าวฮั่นแล้ว กัวเหลียงก็อดไม่ได้ที่จะถูฝ่ามือไปมาและเข้าร่วมการพนันครั้งนี้อย่างอดไม่ได้
“ฮึ่ม”
“กัวเหลียง ไม่ใช่ว่าเจ้าอยากจะพนันงั้นเหรอ เอามานี่สิ เดี๋ยวข้าจะเป็นคนรับพนันเอง”
ฮู่ต้าไฮ่ได้จ้องมองไปยังกัวเหลียงและศ
