ดับทหารแผนกวิญญาณเมื่อวานทำให้ศิษย์ที่อยู่ในระดับการบ่มเพาะเดียวกันไม่ใช่คู่มือของเขาอีกต่อไป
และในช่วงเวลาเพียงสามวัน ไม่มีใครเลยในสำนักเต่าดำที่หาญกล้ารับคำท้าของเฉินเฉียงเลยสักคนเดียว
และชื่อเสียงคนแล่เนื้อแห่งสำนักเต่าดำนั้น ก็ได้ติดตราตรึงใจในศิษย์ร่วมสำนัก
ในตรอกข้างสนาม หลังจากเห็นอัตราส่วนที่เหล่าศิษย์ลงพนันกันแล้ว กัวเหลียงก็อดไม่ได้ที่จะบ่นออกมา “ศิษย์น้องเอ้ย เจ้าแกล้งสักรอบหน่อยไม่ได้เรอะ ตอนนี้นี่ถึงเจ้าจะชนะแต่ดูไปดูมาดีไม่ดีจะเข้าเนื้อเอาแล้วนา”
เฉินเฉียงที่ในตอนนี้กำลังยืดเส้นยืดสายอยู่นั้นก็ถึงกับพูดไม่ออกเมื่อได้ยิน และเป็นตอนนี้ที่เขานั้นได้เหลือบไปเห็นจ้าวฮั่นที่กำลังทำหน้าบูดบึ้งอยู่ไม่ไกล
“ส่งข้อความไปบอกเป่ยฮ่าวแห่งแผนกอัคคี ขอให้เขาช่วยท้าประลองเฉินเฉียงให้หน่อย”
“เอ่ออออ…. ไม่มีทางหรอกครับ ศิษย์พี่เจ้าก็รู้ดีว่าศิษย์น้องเป่ยและหลิวซวนเอ๋อนั้นอยู่แผนกเดียวกัน พวกนั้นฟังแต่หลิวซวนเอ๋อเพียงคนเดียวเท่านั้น แล้วเขาจะยอมทำตามคำขอของพวกเราได้ยังไง”
“แล้วหยวนตงหมิงจากแผนกประกายแสงล่ะ ลองถามหมอนั่นดูสิ ตราบที่เขายอมรับคำขอก็บอกให้เขาเสนอมาได้เลยว่าต้องการอะไร”
“เอ่ออออ…. ศิษย์พี่จ้าว หยวนตงหมิงแห่งแผนกประกายแสงเขาได้ลงเขาไปตั้งแต่เมื่อวานแล้ว แถมยังไม่มีใครรู้ด้วยว่าเขาจะกลับมาเมื่อไหร่”
“ไอ้พวกนี้มันช่างขี้ขลาดนัก” จ้าวฮั่นอดไม่ได้ที่จะสบถออกมาพลางมองไปยังผู้ใต้บัง
