บทที่ 51 ท้าประลอง
“ฮ่าฮ่าฮ่า ศิษย์น้อง วันนี้เจ้าเสร็จงานครัวแล้วเหรอ ไม่คิดเลยจริงๆว่าจะหาเวลามาที่สนามประลองได้ นี่เจ้าต้องการประลองด้วยอย่างนั้นเหรอ”
เฉินเฉียงที่พึ่งมาถึงก็ได้ยินเสียงของกัวเหลียงที่ดังมาจากตรอกข้างสนาม
เฉินเฉียงนั้นไม่คิดว่านอกจากกัวเหลียงแล้ว ยังมีทั้งศิษย์พี่เฟิง ชุยหยันหลัน ศิษย์พี่ใหญ่หลู่ฟาง และศิษย์พี่คนอื่นๆอีกสิบกว่าคนมาที่นี่ด้วย
“ศิษย์พี่ ทำไมศิษย์พี่ทั้งหลายถึงได้มาที่นี่ได้กัน” เฉินเฉียงถามออกมาด้วยรอยยิ้ม
“ศิษย์น้อง พวกเราไม่ได้เจอหน้ากันมาตั้งครึ่งเดือนนี่นา นี่ถ้าไม่ติดว่าอาจารย์ห้ามไว้ละก็พวกเราคงจะไปหาเจ้าทุกวัน และเมื่อมีโอกาสดีๆแบบนี้มีหรือที่พวกเราจะปล่อยไปได้”
หลู่ฟางได้วางมือบนบ่าของเฉินเฉียงพร้อมรอยยิ้มและพูดออกมา “ถึงแม้พวกเรานั้นเริ่มจะทำแบบนี้มาแบบจริงจังได้เพียงสองวันเท่านั้นแต่ตอนที่เจ้าไม่อยู่นั้น ที่ผ่านมาพวกเราได้ใช้สิ่งนี้เป็นการแก้แค้นแทนเจ้ายังไงล่ะ”
“ว่าแต่ศิษย์น้อง ในเมื่อเจ้ามาที่นี่แล้วเจ้าอยากจะท้าประลองกับศิษย์แผนกอื่นรึเปล่าล่ะ หากเป็นแบบนั้นได้ละก็ แผนกของเราจะได้ขึ้นไปอยู่อันดับหนึ่งได้สักที”
“ถ้าเป็นแบบนั้นละก็ศิษย์แผนกของเราจะถือได้ว่ากวาดล้างเหล่าศิษย์ร่วมสำนักแผนกอื่นได้ตั้งแต่ระดับทหารขั้นสูงไปจนถึงระดับนายพลวิญญาณขั้นกลางได้ทั้งหมด”
“ฮี่ฮี่ฮี่ ดูเหมือนศิษย์น้องคนนี้จะเก็บซ่อนความตั้งใจต่อหน้าเหล่าศิษย์พี่ไม่ได้จ
