้อให้มันแล่อย่าได้ขาด เจ้าจะปล่อยให้มันบ่มเพาะไม่ได้เป็นอันขาด”
จ้าวฮั่นพูดออกมาด้วยความเกลียดชัง
“นายน้อยจ้าวอย่าเป็นกังวล ข้าจะจัดหนักจัดเต็มมันอย่างแน่นอน”
อ้วนป๋อได้ปาดเหงื่อในทันทีที่เขาออกจากบ้านพักของจ้าวฮั่น หากจ้าวฮั่นรู้ว่ามีผู้คนมากมายมาเยี่ยมเยือนเฉินเฉียงทุกวัน เขาคงจะต้องโกรธมากแน่ๆ
นั่นก็เพราะเมื่อศิษย์ทั้งหลายรู้ว่าเฉินเฉียงอยู่ที่โรงครัว นี่เป็นโอกาสให้พวกเขาแวะเวียนเข้ามาหาเฉินเฉียงไม่ต่ำกว่าสิบคนต่อวัน
แถมศิษย์ที่มาหานี้ ส่วนใหญ่แล้วเป็นศิษย์พี่ในแผนกของเขา ไม่เพียงเท่านั้น แม้แต่ศิษย์แผนกอื่นก็ยังมา
“ศิษย์น้องเฉิน ข้าได้ยินมาว่าเจ้าถูกอาจารย์ฮู่ลงโทษที่นี่ เจ้าต้องทำงานหนักขนาดนี้แล้วมีอะไรให้ข้าพอที่จะช่วยได้หรือไม่”
“ศิษย์น้องเฉิน ลุงของศิษย์พี่คนนี้มีความสัมพันธ์อันดีกับผอ.อยู่บ้าง ทำไมไม่ให้พี่ไปขอให้ลุงช่วยพูดล่ะ อย่างน้อยๆก็ช่วยให้เจ้าทำงานที่เบาขึ้นได้ เจ้าคิดว่ายังไง”
เฉินเฉียงรู้ว่าศิษย์พวกนี้นั้นต้องการให้เขาหลอมยาให้ แต่ด้วยการที่เขานั้นต้องการที่จะคอยดูดซับความสามารถจากซากสัตว์ประหลาดเหล่านี้ ในตอนแรก เฉินเฉียงถึงไม่ได้ใส่ใจเรื่องนี้มากนัก
อย่างไรก็ตาม หลังจากผ่านมาครึ่งเดือน เขาก็พบว่าสัตว์ประหลาดที่ส่งมาที่นี่นั้นส่วนใหญ่แล้วเป็นสัตว์ประหลาดระดับต่ำ นี่ทำให้เขานั้นไม่ค่อยได้อะไรกลับมามากนัก กับเรื่องนี้ทำให้เขานั้นทำได้เพียงถอดถอนลมหายใจออกมา
“ศิษย
