วยเสียงอันเบา
กัวเหลียงยักคิ้วขึ้นก่อนที่จะตอบด้วยเสียงอันเบา “มันก็คืองานครัวนั่นแหละ มันเป็นงานต่ำสุดในสำนักเรา เอาเป็นว่าเพื่อให้รอดพ้นจากความเคลือบแคลงของผู้อาวุโสจ้าวและผอ.หวังก็…เจ้าทนๆเอาหน่อยแล้วกันนะ แค่ครึ่งปีเอง”
เฉินเฉียงเมื่อได้ยินดังนั้นแล้วก็รู้สึกไม่แยแสขึ้นมา นั่นก็เพราะเขานั้นเคยอยู่ในจุดต่ำสุดอย่างทีมเก็บกู้ซากศพมาแล้ว นับประสาอะไรกับงานครัว
“ศิษย์รับคำสั่ง” เฉินเฉียงไม่ได้ถามอะไรอีก ทำเพียงแค่ยอมรับคำตัดสินของฮู่ต้าไฮ่เท่านั้น
“หืม พวกเจ้าคิดว่าข้ากลัวผอ.หวังและผู้อาวุโสจ้าวงั้นรึ พวกเจ้าไม่สงสัยกันเลยรึไงว่าทำไมข้าถึงส่งเฉินเฉียงไป” อยู่ๆ ฮู่ต้าไฮ่ก็ถามออกมาอย่างหัวเสีย
“ใช่สิ พวกเจ้าคิดว่าเป็นแบบนั้นกันทั้งหมดสินะ ฮึ่มมมม”
ฮู่ต้าไฮ่ได้มองไปรอบๆในขณะที่เหล่าศิษย์ทั้งหลายก้มหัวไปกันทุกคน เมื่อเห็นดังนั้นเขาจึงพูดออกมาด้วยเสียงที่นุ่มลึก “พวกเจ้าทุกคนจงจำไว้ว่า แผนกวิชายุทธพิเศษของพวกเราคือกองกำลังที่แข็งแกร่งที่สุดของสำนักเต่าดำ”
ต่อให้เป็นภายในสำนัก ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม พวกเจ้าจะต้องไม่หลงลืมข้อนี้
“เฉินเฉียงนั้นได้ไปกล้าท้าทายอาจารย์ฉี สำหรับคนอื่นมันแสดงถึงความไม่เคารพในตัวอาจารย์ฉี แต่สำหรับอาจารย์ เรื่องนี้ไม่ได้สำคัญห่าเหวอะไรเลย”
“การประลองก็คือการประลอง ไม่ว่าอีกฝ่ายจะเป็นใคร จะมีระดับการบ่มเพาะที่สูงหรือต่ำกว่า อย่างมากที่เลวร้ายที่สุดก็แค่แพ้”
“แต