า
แต่ก่อนที่ฮู่ต้าไฮ่จะได้หันไปถามศิษย์ของตน เฉินเฉียงได้ก้าวขึ้นมาข้างหน้าก่อนที่จะชี้ไปที่เฟิงไคเหลียงและพูดออกมาอย่างอารมณ์เสีย
“ท่านอยากจะให้ข้าขอโทษเขาเนี่ยนะ เขาไม่คู่ควรที่จะได้รับ”
เมื่อคนอื่นได้ฟังแล้วต่างก็รู้สึกว่าคำพูดของเฉินเฉียงนั้นก้าวร้าวเกินไป
ไม่ว่าใครก็ตามต่างก็เห็นว่าทั้งฮู่ต้าไฮ่ ผอ.หวัง และฉีเหริน พยายามหาทางลงเรื่องนี้ให้ดีที่สุด และพอจะยอมรับความต้องการของจ้าวหยางได้ แต่พวกเขากลับไม่คิดว่าเฉินเฉียงนั้นจะกล้าแตกหักจริงๆ
ไม่เพียงเท่านั้น ไม่ว่าจะเป็นหลู่ฟางแม้แต่ศิษย์ทั้งในและนอกแผนกต่างก็ไม่ต้องการที่จะทำให้สำนักนั้นต้องเสื่อมเสีย และเรื่องมาถึงขั้นที่ว่าแค่เฉินเฉียงขอโทษทุกอย่างก็จะจบ และเรื่องราวระหว่างแผนกวิชายุทธพิเศษและแผนกเล่นแร่แปรธาตุจะคลี่คลาย แต่เฉินเฉียงกับไม่ยอมจบด้วยการที่เขาต้องเป็นฝ่ายผิดคนเดียว
นี่เขาไม่เคยคิดถึงพี่น้องร่วมแผนกเลยรึไงกัน
“ศิษย์น้องเฉิน เจ้าแค่ต้องเอ่ยคำขอโทษเท่านั้น อย่าทำให้ท่านอาจารย์ต้องลำบากใจอีกเลย หากว่าศิษย์น้องไม่ต้องการเสียหน้า ศิษย์พี่คนนี้จะยอมขอโทษแทนก็ได้ แถมจะจ่ายแต้มคะแนนแทนให้ด้วย เจ้าคิดว่าไง”
กัวเหลียงที่อยู่ข้างๆเฉินเฉียงในตอนนี้พยายามหว่านล้อมเฉินเฉียงด้วยเสียงเบาๆ หลังจากนั้นเขาก็ได้ก้าวเดินออกมาข้างหน้าเพื่อที่จะขอโทษแทนเฉินเฉียง
“ศิษย์พี่กัว ท่านไม่ต้องทำเช่นนั้น”
เฉินเฉียงได้ดึงกัวเหลียงกลับเข้ามาอย่างเ
