่างเย็นชา “อย่าบอกนะว่าก็อีแค่ศิษย์อย่างพวกแกต้องการให้อาจารย์ของข้าเป็นคนปรุงยา เขาก็แค่ศิษย์คนหนึ่ง ไม่คู่ควรที่จะให้อาจารย์ของข้าต้องเป็นคนหลอมอย่างแน่นอน”
“ในวันนี้ หากไม่ใช่เป็นเพราะผู้อาวุโสจ้าวและผอ.หวังมาอยู่ที่นี่ล่ะก็ อย่าว่าแต่หมื่นแต้มคะแนนเลย หนึ่งแสนแต้มคะแนนข้าก็ไม่ทำ”
เมื่อเห็นความไม่ลงรอยของทั้งสองคนนี้ทำให้หลู่ฟางและศิษย์ในแผนกวิชายุทธพิเศษต่างก็รีบหันไปมองอาจารย์ของตนกันอย่างร้อนรน
ผอ.ได้แต่ส่ายหัวไปมาอย่างเอือมระอา พร้อมกับแสดงความไม่พอใจในท่าทีของเฉินเฉียง
ถึงแม้การทำตัวหยิ่งยโสแบบนี้ในสำนักเต่าดำนั้นจะไม่ใช่เรื่องเลวร้าย แต่นั่นจะทำได้ก็ต้องมีปูมหลังที่แข็งแกร่งด้วยเช่นกัน
สำหรับคนที่ไม่มีความสามารถใดๆแล้วนั้น ความหยิ่งยโสนี้ก็เปรียบได้ดั่งคนตาบอดที่ก่อปัญหาให้กับคนรอบข้าง
อย่างไรก็ตาม คำพูดต่อมาของเฉินเฉียงนั้นได้ทำให้ผู้คนที่กำลังกล่าวคำสาปแช่งด่าทอและกระวนกระวายอยู่ในใจนั้นเปลี่ยนเป็นอลม่านในทันใด
“กับแค่การปรุงยาเปิดจุดชีพจรถึงกับกล้าเอ่ยปากขอค่าหลอมยาหนึ่งหมื่นแต้มคะแนน ฮึ่ม แผนกเล่นแร่แปรธาตุนี่ช่างเข้าใจหาวิธีทำธุรกิจที่กดขี่กันจริงๆ”
“อย่าคิดนะว่าพวกเราเหล่าแผนกฝึกวิชายุทธพิเศษเมื่อขาดแผนกเล่นแร่แปรธาตุไปแล้วจะทำอะไรไม่ได้น่ะ”
“คิดจริงๆหรือว่ามีเพียงแผนกเล่นแร่แปรธาตุเท่านั้นที่มีความสามารถในการปรุงยา”
“ศิษย์พี่ใหญ่ โปรดมอบส่วนผสมในการปรุงยาให้ศิษย์น้อ
