บทที่ 40 ข้อกำหนด
“ฮู่ต้าไฮ่ แกอีกแล้วเหรอ ไอ้ระยำ แกทำให้หม้อกลั่นยาของข้าพังอีกแล้ว นี่แกตั้งใจใช่รึเปล่า”
ในทันทีที่พูดจบลง ฉีเหรินก็ได้กระโจนออกมาจากถ้ำที่อยู่ในแผนกเล่นแร่แปรธาตุ เขามองไปยังฮู่ต้าไฮ่ด้วยท่าทีเกรี้ยวกราดและอาฆาต
ฮู่ต้าไฮ่ก็ได้จ้องมองกลับไปด้วยสายตาแบบเดียวกันพร้อมกับตะคอกออกมา “ผู้อาวุโสฉี เป็นเจ้าที่สั่งสอนลูกศิษย์สินะ นี่ขนาดข้าเป็นถึงอาจารย์แห่งแผนกวิชายุทธพิเศษ ไอ้เด็กเวรนั่นยังกล้าดูถูกข้า”
“ยิ่งไปกว่านั้นคือไอ้การเก็บค่าธรรมเนียมการหลอมยาหนึ่งหมื่นแต้มคะแนนนั่นอีก กับอีแค่ยาทะลวงจุดลมปราณนั่นจะไม่เกินไปหน่อยเรอะ”
ฉีเหรินได้นิ่งอึ้งไปในทันทีที่ได้ยิน เขาหันไปหาเฟิงไคเหลียง “ไค่เหลียง นี่เจ้าเสียมารยาทต่ออาจารย์ฮู่อย่างนั้นเหรอ รีบขอโทษเขาซะ”
เฟิงไค่เหลียงไม่มีทางเลือกทำได้เพียงก้มหัวให้อย่างไม่เต็มใจ “อาจารย์ฮู่ ข้าเสียมารยาทแล้วขออภัยด้วย”
ฮู่ต้าไฮ่ได้ยืดหลังตรงก่อนที่จะยกมือขึ้นห้ามปราม “ช่างมัน ข้าไม่ลดตัวต่ำไปมีเรื่องกับศิษย์อย่างแน่นอน กับเรื่องนั้นช่างมัน แต่เรื่องที่ศิษย์ของข้าหลู่ฟางนั้นให้หลอมยา ข้าคงต้องขอให้เจ้าอธิบายมาสักหน่อย”
“เรื่องนั้นไม่มีปัญหาเลยผู้อาวุโสฮู่ บอกให้ศิษย์ของเจ้านำส่วนผสมมาให้ข้า ข้ายินดีที่จะหลอมยาให้เองด้วยซ้ำ แต่เรื่องค่าธรรมดเนียมนั่นไม่มีทางเปลี่ยนแปลง ข้าจะเก็บค่าธรรมเนียมหนึ่งหมื่นนั่นเหมือนเดิม นี่คือกฎของแผนกเล่นแร่
