ล่ะอยากรู้จริงๆว่าแกจะมีค่าคู่ควรแค่ไหน”
“ตลกไปแล้วไหม ให้ท้าประลองเนี่ยนะ ถ้ายังงั้นศิษย์พี่ไม่ไปท้าประลองศิษย์พี่ใหญ่ของข้าเล่า ที่ชื่อหลู่ฟางน่ะ คนที่อยู่ระดับนายพลเนี่ยนะจะมาท้าประลองกับระดับทหารขั้นกลาง โคตรเจ๋งเลยจิงๆ ”
เฉินเฉียงนั้นเคยได้ยินว่าศิษย์พี่ใหญ่ของเขานั้นไปถึงระดับขั้นนายพลวิญญาณขั้นต้นใกล้จะขั้นกลางแล้ว แน่นอนว่าทักษะการต่อสู้ของเขานั้นเหนือศิษย์รุ่นเดียวกันไปแล้ว
โม่เสี่ยวจางนั้นก่อนหน้านี้เพียงพูดออกไปเพราะโมโหเท่านั้น แต่เขานั้นกับไม่คิดว่าเฉินเฉียงจะนำเอาชื่อของหลู่ฟางออกมาอ้าง เขานั้นเป็นหนึ่งในนักเรียนที่มีความแข็งแกร่งทางการต่อสู้อยู่ในระดับสูงของสำนักเลยทีเดียว เขารู้ดีว่าตัวเองไม่มีทางชนะหลู่ฟางเลย หากต้องเจอกันจริงๆเขาทำได้แค่เพียงหนีไปรอบๆเพื่อหาจังหวะโจมตีเท่านั้น
อย่างไรก็ตาม แม้จะโดนตอกหน้ามาขนาดนี้ แต่เขาก็ไม่ยอมปล่อยเฉินเฉียงไปง่ายๆเหมือนกัน เขาได้หันไปพูดกับจ้าวฮั่นแทน
“ศิษย์น้องจ้าวอย่าเป็นกังวลไป การสะกดจิตของไอ้เด็กนี่มันก็แค่ทักษะระดับต่ำเท่านั้น ตราบใดที่เจ้าอยู่เกินกว่าระยะสามเมตรแล้ว การสะกดจิตนี้ย่อมไม่ได้ผลอย่างแน่นอน”
“ขอบคุณสำหรับคำแนะนำของศิษย์พี่โม่” จ้าวฮั่นน้อมขอบคุณเล็กน้อยพร้อมกล่าวขอบคุณออกมา
“ฮี่ฮี่ฮี่ ศิษย์พี่โม่นี่ช่างโอบอ้อมอารีจริงๆ เพื่อป้องกันข้าไม่ให้ชนะถึงกับยอมบอกจุดอ่อนของทักษะของแผนกตัวเองออกมา ข้าคิดว่านับแต่นี้ยามท
