ั่นขึ้นมาบนกำไรสื่อสาร
ในบ้านพักของฮู่ต้าไฮ่นั้น กัวเหลียง หนี่เฟิง และชุยหยันหลันได้จ้องมองไปยังเฉินเฉียงอย่างขุ่นเคือง แต่อย่างไรก็ตามเมื่อเห็นว่าฮู่ต้าไฮ่นั้นแทบจะระเบิดอารมณ์ออกมาอยู่แล้ว นี่ทำให้ทุกคนทำได้เพียงเงียบปากของตนไว้
“ท่านอาจารย์ ท่านให้ศิษย์มาพบมีเรื่องอันใดหรือไม่ หากไม่มี ศิษย์ ขอไปสั่งสอนบทเรียนแก่เฟิงไคหลิงสักหน่อย”
เฉินเฉียงที่ในตอนนี้ยังคงโกรธแค้นจากอาการเจ็บปวดกล้ามเนื้อเมื่อคืนก่อน เขาไม่แยแสต่อความโกรธเกรี้ยวของฮู่ต้าไฮ่และศิษย์พี่คนอื่นแต่อย่างใด
ไม่ว่ายังไงก็ตาม การรังแกกันเช่นนี้เขาจะไม่ยอมอดทน
“เจ้า…..”
ฮู่ต้าไฮ่ได้ชี้นิ้วไปที่เฉินเฉียง เขานั้นร่างสั่นเทาไปทั้งตัวด้วยความโกรธก่อนที่จะสงบความโกรธนั้นได้ลง
หลังจากสงบจิตใจลงแล้วเขาก็ได้นั่งลงอย่างละความโกรธไปได้
“ตอนนี้อาจารย์ล่ะสงสัยจริงๆว่าการได้รับเจ้าเข้ามาเป็นศิษย์นี้เป็นพรหรือคำสาปกันแน่”
“เฟิงไคเหลียงนั้นเป็นศิษย์แห่งแผนกเล่นแร่แปรธาตุ ต่อให้เป็นหลินคูที่แพ้เจ้าไปก็ยังชนะเฟิงไคเหลียงได้โดยง่าย”
“แต่เจ้ารึเปล่าว่าทำไมถึงไม่มีคนกล้าจะสู้กันเด็กนั่น”
“มันเป็นเพราะเขานั้นคือศิษย์หลักของผู้อาวุโสฉีแห่งแผนกเล่นแร่แปรธาตุ”
“การหาเรื่องเขาเท่ากับหาเรื่องแผนกเล่นแร่แปรธาตุ”
“แล้วแบบนี้ศิษย์พี่ของพวกเจ้าจะทำยังไงเมื่อต้องไปซื้อหายาจากแผนกเล่นแร่แปรธาตุในอนาคตกันล่ะ”
“….ท่านอาจารย์ ข้าไม่ได้คิดไปไกลถึงขั้นนั้น
