็ยังไม่มีการตอบรับแต่อย่างใด
ตอนนี้หลินคูเริ่มตื่นตระหนกแล้ว เขาได้เริ่มก้าวไปสุ่มๆรอบๆ นั่นก็เพราะด้วยการที่เขานั้นปลดปล่อยพลังวิญญาณของตัวเองออกมาเป็นเวลานานแล้วทำให้ตัวเขานั้นเริ่มหมดแรง
เฉินเฉียงเองที่ในตอนนี้หลับตาลงอยู่อย่างผ่อนคลายนั้น เขารู้ได้เป็นอย่างดีว่าหลินคูกำลังเข้ามาใกล้เรื่อยๆ เรื่อยๆ ตัวเขานั้นก็ยังฝืนรั้งไม่ยอมชักดาบของตนออกมา
เขาอยากจะฆ่าหลินคูให้ตกตายในทีเดียว นั่นทำให้ระยะที่เหมาะสมจึงเป็นสิ่งสำคัญ
อีกสิบนาทีผ่านไป เหงื่อเม็ดใหญ่เริ่มผุดออกมาจากหน้าผากของหลินคู ตอนนี้พลังวิญญาณของเขาใกล้จะหมดแล้ว
ตอนนี้แหละ
เฉินเฉียงที่ในตอนนี้อยู่ห่างจากหลินคูสองเมตร ทั้งๆที่ตัวเขายังคงปิดตาอยู่ เขาก็ได้ดึงดาบดั้นเมฆออกมาแล้ววาดดาบออกมาจากบนจรดล่างไปบนร่างของหลินคูได้ในคราวเดียว
ที่ด้านนอกสนาม ศิษย์สำนักที่ในตอนนี้กำลังเฝ้ามองอยู่นอกสนามเกือบครึ่งชั่วโมงก็ได้เห็นเพียงเงาดาบที่มีประกายสายฟ้า สว่างวาบขึ้นในสนาม
หลินคูผู้ซื่งเหนื่อยล้า ไม่อาจขยับหนีไปไหนได้เลยแม้แต่น้อย เขาตกตายในดาบของเฉินเฉียงในทันที
หลังจากวาดไปหนึ่งดาบแล้ว เฉินเฉียงก็ได้เปิดตาตัวเองขึ้นมาและนั่นทำให้เขาพบร่างของหลินคูที่ตอนนี้ถูกฟันขาดเป็นสองท่อนโดยไม่ได้หายไปในทันทีนั้น เขาได้ก้าวประชิดก่อนที่จะใช้มือขวาจับบ่าของอีกฝั่งเอาไว้
หวังว่าจะได้นะ
และด้วยการที่เฉินเฉียงนั้นทำได้ทันเวลา ก่อนที่ร่างของหลินคูจะหายไป
