ยคะแนนที่จ่ายไปให้กับอีกฝั่ง”
“หรือจะบอกว่านี่คือหนทางที่จะให้ศิษย์ในสำนักมีความกล้าที่จะท้าประลองกันก็ว่าได้”
“หากว่าศิษย์น้องเฉินนั้นต้องการจะต่อสู้จริงๆ เจ้าเองคงต้องหาคนที่แกร่งกว่าเจ้าล่ะนะ”“ในเมื่อเจ้าจะต้องแพ้อยู่แล้ว ทำไมไม่ให้ข้าได้คะแนนนั้นไปจะดีกว่าไม่ใช่เหรอ”
เฉินเฉียงที่ได้ยินดังนั้นก็ได้มองกัวเหลียงด้วยรอยยิ้มกว้าง “ศิษย์พี่ นี่ข้าเกือบลืมไปแล้วนะเนี่ยถ้าศิษย์พี่ไม่เตือนความจำ ข้ามาที่นี่เพราะว่าช่วงห้าวันมานี้ข้าเสียคะแนนไปมากมายจากการบ่มเพาะ ข้าว่าพี่น่าจะมอบให้ข้าได้บางส่วนบ้างแล้วนะ”
กัวเหลียงในตอนนี้มีใบหน้ากระตุกไปเล็กน้อย ก่อนที่จะยื่นแขนให้ดูและพูดออกมา “ศิษย์น้อง เจ้าก็เห็นนี่ว่าข้าแพ้น่ะ”“ข้าไม่ได้รับเงินพิเศษกลับมาแล้วจะคืนได้ยังไง เอาเป็นขอเวลาอีกสักหน่อยนะ”
“กัวเหลียง ข้าพึ่งจะได้ยินมาว่าเจ้าชนะมาสี่วันติดไม่ใช่เหรอ แล้วเจ้าจะไม่มีคะแนนได้ยังไงทั้งๆที่พึ่งจะแพ้ไปรอบเดียว”“อย่าบอกนะว่าเจ้าไม่คิดจะให้เฉินเฉียง”“ถ้าอาจารย์รู้เข้าละก็เจ้าเจอปัญหาใหญ่แน่”
หนี่เฟิงได้ดุกัวเหลียงอย่างไม่ไว้หน้า กัวเหลียงเองก็ได้พยายามยืนยันอีกครั้งและอีกครั้งอย่างหนักแน่น “อย่าบอกอาจารย์นะ ข้าชนะมาหลายรอบก่อนหน้านี้ก็จริงแต่ว่าข้าลงพนันไปว่าจะชนะหมอนั่น ตอนนี้ข้าเลยไม่มีพวกมันแล้วจริงๆ”
-นี่คือวิถีของคนที่มีใจรักการพนันอย่างหมดหัวใจ-
เฉินเฉียงได้แอบดูถูกกัวเหลียงเรื่องนี้อยู่ในใ
