พี่หญิงของเจ้า นั่นหนี่เฟิง ส่วนนั้น ชุยหยันหลัน”
หนี่เฟิง
เมื่อได้ยินชื่อนี้ เฉินเฉียงต้องหันไปมองในทันที
ตอนที่เขาสอบด่านที่สองตอนสอบเข้านั้น เขาได้ยินมาว่ากัวเหลียงนั้นได้ถูกทุบตีโดยหนี่เฟิง เมื่อได้เห็นด้วยตาตัวเองแบบนี้ เขานั้นรู้สึกได้ว่าเธอเองก็ออกแนวหญิงร้ายและดิบเถื่อนตามที่ได้ยินมาจริงๆ แม้แต่ชุดของเธอเองนั้นก็ยังเป็นชุดสั้นสีแดงประกายและกระชับจนน่าอึดอัดแทน
ส่วนหญิงสาวอีกคนที่อยู่ข้างๆนั้นดูไปแล้วอายุก็ไม่น่าจะเกินยี่สิบอย่างแน่นอน เธอนั้นดูดีงามและสูงสง่าอย่างบอกไม่ถูก ที่สำคัญก็คือ เธอดูมีเสน่ห์น่าดึงดูดสายตาแตกต่างจากหนี่เฟิงอย่างสิ้นเชิง
“อ้าว แล้วกัวเหลียงล่ะ” ฮู่ต้าไฮ่ที่เห็นเพียงเฉินเฉียงเท่านั้นได้ถามออกมา
“ศิษย์พี่กัวพาข้ามาที่นี่แล้วก็จากไปเลยครับ” เฉินเฉียงพูดความจริงออกมา
“ท่านอาจารย์ กัวเหลียงนั้นติดหนึ้ศิษย์น้องเฉินอยู่ห้าพันคะแนนตอนที่เขาสอบเข้ามา ตอนนี้เขานั้นพยายามที่จะได้รับเงินจำนวนดังกล่าวจากการเข้าร่วมประลองในสนามประลองเป็นตายในช่วงสองวันที่ผ่านมานี้ค่ะ”
เมื่อหนี่เฟิงพูดจบ เธอก็ได้ขบฟันตัวเองก่อนจะหันมามองเฉินเฉียง “ศิษย์น้อง ศิษย์พี่กัวนั้นสมควรแล้วที่ต้องได้รับบทเรียนแบบนี้ ตอนนี้เขาน่าจะหลุดพ้นจากวัฏจักรนี้ไปได้อีกสักประมาณครึ่งปีน่ะ”
เฉินเฉียงที่ได้ยินก็ทำเพียงยิ้มและไม่ได้พูดอะไรออกมา เขาเองก็ได้ยินมาตั้งแต่วันแรกแล้วว่าศิษย์พี่กัวนั้นชอบพอในตัว
