ุด่าไปยังกัวเหลียงในทันที ก่อนที่จะหันไปมองยังเฉินเฉียงด้วยท่าทีสุขุมนุ่มลึก “ด่านทดสอบที่สอบนี้ได้ตั้งกฎเกณฑ์ไว้อย่างชัดเจนว่าเพียงศิษย์ผู้ทดสอบอยู่ได้เกินห้านาทีก็ถือว่าผ่านแล้ว และนี่ทำให้เขาถือว่าผ่านด่านทดสอบนี้”
“ตอนที่เจ้ากวางขายาวและข้าเขาไปในพื้นที่การสอบเองก็อยู่ในช่วงห้านาทีกว่าๆแล้ว นี่จึงถือว่าไม่ได้ส่งผลต่อการสอบของเฉินเฉียงแต่อย่างใด”
“เฉินเฉียง ขั้นตอนต่อไปก็คือเจ้าจะต้องเลือกหนึ่งในสิบกว่าคน แน่นอนว่าต้องรวมถึงข้าให้เป็นอาจารย์ของเจ้า” “พวกเรานั้นเป็นผู้เชี่ยวชาญในแต่ละด้านไม่ว่าจะเป็นการกลั่นยา การเล่นแร่แปรธาตุ การบ่มเพาะจิตวิญญาณ การบ่มเพาะร่างกาย และทักษะเฉพาะของสำนัก”
“เฉินเฉียง เจ้าต้องเลือกให้ดี หากว่าเจ้าเลือกผิด นี่จะส่งผลกระทบต่อการบ่มเพาะของเจ้าอย่างใหญ่หลวง”
หลังจากฮู่ต้าไฮ่ได้พูดจบลง เหล่าอาจารย์กลับท่าทีตรงข้ามกับเฉินเฉียงที่ยังคงสงบนิ่งอย่างสิ้นเฉิง
จากที่พวกเขาได้เห็นการสอบของเฉินเฉียงไปแล้วนั้น อาจารย์หลายๆคนไม่ได้ให้ความสนใจในตัวของเฉินเฉียงมากนักอย่างเช่นอาจารย์ที่สอนการเล่นแร่แปรธาตุ การกลั่น และการบ่มเพาะจิตวิญญาณ เอาจริงๆพวกเขาไม่ได้เหลือบตามองเฉินเฉียงด้วยซ้ำ
จะมีที่ตื่นเต้นจนเห็นได้ก็คงมีเพียงฮู่ต้าไฮ่และหลู่กังเฟิงเท่านั้น
ในตอนนั้นเอง เสียงจางๆก็ได้ปรากฏขึ้นมาในจิตสำนึกของเฉินเฉียง
“เฉินเฉียง ข้าได้ยินมาว่าเจ้าได้รับการแนะนำมาจากจางหยวนใช่
