รึเปล่า ยิ่งไปกว่านั้นคือเจ้ายังมีข้อตกลงที่จะประลองด้วย ทำไมเจ้าไม่มากับข้าล่ะ ข้าจะมอบวิธีการที่แน่นอนในการกำราบไอ้เด็กนั่น”
เป็นหลู่กังเฟิงที่ได้ลอบใช้การถ่ายทอดเสียงไปยังเฉินเฉียง และเป็นตอนนั้นก็มีอีกเสียงหนึ่งได้ปรากฏออกมาในจิตสำนึกเขาเช่นเดียวกัน
“เฉินเฉียง ด้วยเทคนิคการเคลื่อนไหวของเจ้านั้นอย่าได้ไปเสียเวลากับไอ้กวางขายาวนี่เลย มากับข้าดีกว่า ชนักปักหลังของเจ้านั้นมันเหมาะสมกว่าที่จะได้เป็นลูกศิษย์ข้า”
การประชันของสองอาจารย์ได้บังเกิดขึ้นมาอีกครั้งภายใต้จิตสำนึกของเฉินเฉียง
ในขณะที่เขากำลังพิจารณาว่าจะเลือกอาจาย์คนไหนอยู่นั้น เขาก็ได้จ้องมองไปยังกัวเหลียงที่ในตอนนี้กำลังกระตุกเสื้อของเขาเบาๆก่อนที่จะมองไปยังหลู่กังเฟิง
เฉินเฉียงได้มองไปยังผอ.หลี่ด้วยรอยยิ้มและพูดออกมาว่า “ผอ.หลี่ ข้าต้องการเลือกอาจารย์ฮู่เป็นอาจารย์ของข้าครับ”
“ฮ่าฮ่าฮ่า สายตาของเจ้าช่างดีจริงๆ” ฮู่ต้าไฮ่แตะไปที่บ่าของเฉินเฉียงก่อนจะหันไปแขวะหลู่กังเฟิง “ไอ้กวางขายาว ไม่มีอะไรต้องพูดกันแล้วนะ หรือจะไม่”
“เอ้านี่ เฉินเฉียง นี่คือกำไรสื่อสารรุ่นที่ฉายภาพได้ ใส่ซะสิ”
เฉินเฉียงได้รับกำไรสื่อสารอันใหม่มาและใส่ไปยังข้อมือขวาของตน แสงสีน้ำเงินได้บ่งบอกเป็นตัวเลขมากมายปรากฏขึ้นมา
หนึ่งในนั้นแสดงไว้ว่า คะแนน:1120
“เฉินเฉียง ตอนนี้เจ้ามีคะแนนยี่สิบแต้มที่เจ้าจะได้ทุกเดือน และหนึ่งร้อยแต้ม สำหรับการเข้าใหม่ ส่วนคะแนนส
