้างเพราะความเครียดก็ได้ปลดปล่อยเสียงหัวเราะออกมาจนดังลั่น พร้อมกับจับจ้องไปยังเฉินเฉียงที่เข้ามาหาเขา
เฉินเฉียงที่ในตอนนี้กำลังตื่นตระหนกนั้น เขาได้ใช้ย่างก้าวแรกหลบหนีหมูป่ามาได้นั้นก็พบหมีสีดำที่ตอนนี้ยืนอยู่ตรงหน้าเขาพร้อมกลิ่นปากอันเหม็นเน่าของมันที่ติดตามมาด้วยนี่ทำให้เฉินเฉียงรู้สึกพะอืดพะอมอย่างมาก
เมื่อเห็นดังนี้ ฮู่ดาไฮ่ได้จับไปยังไหล่ของเฉินเฉียงให้มาหลบอยู่ข้างหลังพร้อมทั้งคำรามใส่หมีดำใหญ่ในทันที “โฮกกกกกกกกกกกกก”
เฉินเฉียงที่เห็นฉากนี้ก็ถึงกับต้องประหลาดใจ นั่นก็เพราะหมีสีดำตัวใหญ่ที่ได้ฟาดกรงเล็บมาเมื่อครู่นี้ ในตอนนี้ ความบ้าเลือดของมันราวกับถูกเสียงตะโกนสาดซัดใส่อารมณ์เหล่านั้นให้มลายหายไปจนหมด
“ฮ่าฮ่าฮ่า กวางขายาวเอ๋ยยยย เด็กนี้เป็นของข้า”
เมื่อฮู่ดาไฮ่พูดจบ เขาก็ได้จับไหล่ของเฉินเฉียงอีกครั้งก่อนที่จะทะยานออกไปและเพียงพริบตาเดียวก็ได้หายไปจากพื้นที่สอบนี้
ที่ด้านหน้าประตูเหล็ก เมื่อฮู่ดาไฮ่ได้เฉินเฉียงออกมา ตามออกมาด้วยหลู่กังเฟิงที่ตามออกมาติดๆ ทั้งสามก็ได้เผชิญหน้ากับ ผอ.หลี่ที่ในตอนนี้ยืนอยู่ข้างๆกัวเหลียงที่อยู่ด้านนอก ด้วยใบหน้าที่ไม่เป็นมิตรเลยแม้แต่น้อย
“ทั้งสองคน เปิดกำไรสื่อสารดูเดี๋ยวนี้”
คำพูดของผอ.หลี่ทำให้ทั้งสามคนที่เพิ่งจะออกมานั้นก็ได้เปิดดูกำไรสื่อสารของตนในทันที
“แล้วเอาไงต่อล่ะ ถ้าพวกเราตัดสินว่าให้เด็กนี่ผ่านการทดสอบแล้วเกียรติยศของสำนักเต่าดำจ
