ะเอาไปไว้ไหน”
“ไม่มีปัญหานี่ ตอนที่ทั้งสองคนเข้าไปนั่นก็เป็นตอนที่เด็กใหม่ผ่านด่านไปแล้ว ข้าเองก็ได้ดูวิดีโอการสอบของเด็กใหม่แล้ว เด็กใหม่นั่นตอนที่ได้ยินเสียงร้องของสัตว์ประหลาดก็ได้ยืนนิ่งไม่ไหวติงจนทำให้สัตว์ประหลาดพวกนั้นไม่สนใจเขาเลยสักนิด”
“มันก็จริงที่ต่อให้อาจารย์ทั้งสองไม่ปรากฏตัวเด็กนั่นก็ไม่น่าจะถูกกิน แต่เด็กนั่นก็อาจจะกลัวสัตว์ประหลาดพวกนั้นจนตายก็ได้”
“แต่เขาเองทำทลายสถิติสอบเข้าของเราไปสองด่านแล้วนะ ใครจะรู้ ทางสำนักอาจต้องการแหกกฎเพื่อตั้งใจรับเขาเข้าสำนักจริงๆก็ได้”
“ไร้สาระ ต่อให้เขาผ่านด่านมาสองด่านได้ง่ายๆก็จริง แต่เด็กนี่ก็ยังไม่สมควรเข้าสำนักได้อยู่ดี ด่านที่สามนั้นต้องการทดสอบความสามารถด้านการต่อสู้ของผู้สอบ แต่เจ้าเด็กนี่เป็นเพียงแค่นักรบสายเลือดระดับทหารขั้นกลางเท่านั้น แถมยังออกมาโดยไม่ได้สู้เลยด้วยซ้ำ เรื่องนี้มันไม่น่าเชื่อว่าจะเกิดขึ้นได้ หากว่าทุกคนทำแบบเขาแล้วจะมีด่านสามไว้ทำไม”
เมื่อได้ยินเสียงเหล่าศิษย์ในสำนักออกความเห็นเกี่ยวกับเรื่องนี้ นี่ทำให้ทั้งสามคนนั้นแสดงท่าทางออกมาที่แตกต่างกันไป
สำหรับเฉินเฉียงแล้ว ถ้าผลการสอบด่านสามนี้ถูกปฏิเสธไปล่ะก็ ตัวเขาคงต้องกลับเขาหมางไป และหากในครั้งนี้ต้องกลับเขาหมางไปล่ะก็ เขาคงจะยากที่จะไขว่คว้าตราของนายพลเทียนเว่ยให้มาอยู่ในมือได้ในห้าปีเป็นแน่
“ทั้งสองคนเห็นหรือเปล่าว่าในตอนนี้ศิษย์สำนักของเรานั้นตั้งแง่กับกา