ดนี่เอง
“จะว่าไปแล้ววว… ศิษย์พี่กัว ข้าขอถามหน่อยได้รึเปล่าว่าแต้มคะแนนนั่นเอาไว้ทำอะไรกันแน่ แล้วจางหยวนคนนั้นเองก็เป็นศิษย์ของที่นี่มาก่อนเหรอ”
ในตอนนี้เมื่อเฉินเฉียงต้องรอผลการตัดสินอยู่นั้น ในช่วงเวลาที่ไม่แน่นอนนี้เขาอยากจะหาข้อมูลเอาไว้สักหน่อยก็ยังดี
“แต้มคะแนนที่ว่าจะเรียกอีกอย่างว่าค่าผลงานก็ได้”
“ในสำนักเต่าดำนี้ ค่าคะแนนนี้มีค่าเอาไว้ใช้แลกเปลี่ยนเป็นสิ่งของหรือทรัพยากรที่ใช้ในการบ่มเพาะ”
“การได้รับแต้มคะแนนนี้มีการรับได้หลายรูปแบบ นอกจากการที่จะได้รับจากสำนักจำนวนยี่สิบคะแนนในทุกๆเดือนแล้ว เราเหล่าลูกศิษย์สามารถรับแต้มคะแนนเพิ่มเติมได้จากการทำภารกิจ พนัน และลงแข่งในเวทีเป็นตาย ที่เป็นเวทีประลองยุทธของสำนัก และได้รับค่าคะแนนนี้มาหากชนะได้ตามเกณฑ์ของสำนัก”
“ส่วนจางหยวนที่เจ้าพูดถึงนั้นเขาเคยเป็นศิษย์ของที่นี่จริง แต่เขาออกไปกลางคันเพื่อเข้าร่วมกับตึกจอมพลแห่งเมืองเหมันต์จันทรา”
“ในตอนนั้น อาจารย์ของเขาหรือก็คือหลู่กังเฟิงนั้นโกรธมากเกี่ยวกับการตัดสินใจของเขา แต่เขาเองก็ทำอะไรไม่ได้เพราะจางหยวนนั้นได้ตัดสินใจอย่างเด็ดขาดไปแล้ว หลู่กังเฟิงแม้ว่าเห็นค่าในตัวจางหยวนมากแต่ก็ยังทำอะไรไม่ได้ ได้แต่ปล่อยให้เขาไป”
“ศิษย์พี่กัว…ศิษย์พี่เองก็เป็นลูกศิษย์ของหลู่กังเฟิงใช่รึเปล่า”
กัวเหลียงได้มองไปรอบๆก่อนที่จะแตะไหล่ของเฉินเฉียงก่อนที่จะกระซิบออกมา “ข้าคือศิษย์ของอาจารย์ฮู่”
“ข้าเองก
