บทที่ 26 ทำลายสถิติอีกครา
ในตอนนี้ได้มีอีกเสียงหัวเราะที่ดังขึ้นมาพร้อมๆกับศิษย์พี่กัว นั่นก็คือเฉินเฉียง
อย่างไรก็ตาม การหัวเราะนี้ไม่เหมือนกับศิษย์พี่กัวที่ต้องแอบหลบซ่อน เขาหัวเราะออกมาโดยไม่สนใจที่จะปิดสวิสกำไรสื่อสาร
“ข้าว่าศิษย์พี่กัวตอนนี้ต้องหัวเราะอยู่แหงๆ”
“แต่เสียงที่หัวเราะอยู่นี้น่าจะเป็นเสียงหัวเราะของเด็กใหม่นะ ไม่ใช่ว่าหมอนั่นคิดว่าตัวเองจะชนะได้หรอกเหรอ เป็นไปได้ด้วยเหรอนั่น”
“….มีความรู้สึกอยากลงข้างเด็กใหม่ขึ้นมาเลยแฮะ”
“แต่ศิษย์พี่กัวปิดกำไรสื่อสารไปแล้วนะ พวกเราลงพนันไม่ได้แล้วนา”
“ข้าว่าไอ้เด็กใหม่นั่นคงสติแตกไปแล้วมากกว่า ไม่ว่าใครก็ตามที่ได้เห็นจระเข้ปากยาวที่อยู่ใต้ผานั่น ใครบ้างจะไม่กลัว ข้าว่าเขาน่าจะกลัวจนบ้าไปแล้ว ”
หลังจากหัวเราะอยู่พักใหญ่ เฉินเฉียงได้ตั้งสติและจ้องมองไปยังพื้นของภูเขาฝั่งตรงกันข้าม หลังจากนั้นเขาก็ได้เริ่มย่างก้าวแรกแห่งก้าวย่างสวรรค์
สองร้อยเมตร
ถึงแม้ว่าจะรู้อยู่แล้วว่าระยะทางของแต่ละย่างก้าวของเขาจะเพิ่มขึ้น แต่เพียงย่างก้าวนี้ทำให้เฉินเฉียงต้องตกใจไม่น้อยเลยทีเดียว
นั่นก็เพราะก่อนหน้านี้ย่างก้าวแรกแห่งก้าวย่างสวรรค์ของเขานั้นมีระยะเพียงร้อยเมตรเท่านั้น แต่ในตอนนี้กลับไปได้ไกลถึงสองร้อยเมตร
หากคำนวณจากย่างก้าวแรกนี้ ย่างก้าวที่สามควรจะอยู่ที่เก้าร้อยเมตร
แต่เขาก็ไม่ได้ใส่ใจเรื่องนี้มากนัก หลังจากย่างก้าวแรกไปแล้วตอนนี้เขาก็ได้ลอยอ
