บทที่ 22 จางหยวนแห่งกองพันเทียนเว่ย
เฉินเฉียงเลือกในรางวัลที่ทุกคนไม่คาดคิด
“เฉินเฉียง แน่ใจแล้วเหรอ”“นั่นมันตำแหน่งองครักษ์แห่งตึกนายพลเลยนะ นี่ข้าบอกเจ้าไม่เข้าใจแจ่มแจ้งรึไงเนี่ย ถ้าเจ้าไม่เข้าใจที่ข้าพูดเดี๋ยวข้าจะอธิบายให้เจ้าฟังอีกทีก็ได้นะ”
ในฐานะเป็นผู้การแห่งอาณานิคมเขาหมางแล้ว สำหรับการได้เข้าไปอยู่ในตึกนายพลที่ว่าเป็นเกียรติยศสำหรับหลิงเว่ยแล้ว นี่ทำให้เขาอยากจะทัดทานเฉินเฉียงขึ้นมา
ยิ่งไปกว่านั้นคือเมื่อกี้เขาว่าเขาอธิบายผลประโยชน์ที่เฉินเฉียงสมควรจะได้รับอย่างละเอียดถี่ถ้วนหากว่าเฉินเฉียงรับตำแหน่งองครักษ์มากกว่าการเข้าเรียนซะอีก แต่ถึงขนาดนั้น เฉินเฉียงก็ยังเลือกที่จะเข้าเรียนในสำนักเต่าดำแทน นี่เกินกว่าที่เขาคาดเอาไว้เช่นเดียวกัน
“ผู้การ” เฉินเฉียงพูดออกมา“ไม่ต้องอธิบายเพิ่มเติมหรอกครับ ข้าตัดสินใจเลือกแล้ว”
เฉินเฉียงยืนยันความคิดเดิมของเขา
“โอ้… งั้นขอข้าถามเหตุผลหน่อยได้รึเปล่าว่าทำไมเจ้าถึงเลือกแบบนั้น”
ผู้คุมจ้าวถามออกมาหลังจากสงบสติอารมณ์ได้ด้วยรอยยิ้ม
เขาเองก็เชื่อว่าเฉินเฉียงนั้นไม่ใช่คนโง่ แต่การที่เฉินเฉียงละเลยต่อผลประโยชน์มหาศาลที่จะได้จากการได้เข้าร่วมกับตึกนายพลได้นี่ทำให้เขาสนใจไม่น้อย
“ก็ง่ายๆครับ สัญญาก็คือสัญญา ข้าสัญญาไว้กับผู้อาวุโสเอาไว้”
เฉินเฉียงได้หันไปมองหน้าหลิงเว่ยก่อนที่จะพูดออกมาอย่างจริงจัง“ผู้การ ข้าเข้าใจว่าผลประโยชน์ที่ได้จากการเข้าร่ว
