ัลที่ว่านั้นคือแก่นคริสตัล
และจะดียิ่งหากเป็นระดับนายพล
เพราะเขาเองนั้นต้องการจะเพิ่มค่าทักษะ และการเพิ่มโดยใช้การดูดซับแก่นคริสตัลถือได้ว่าดีที่สุดสำหรับเขาแล้วในตอนนี้
ผู้ควบคุมจ้าวไม่ได้เร่งรีบแต่อย่างใด เป็นไปได้ว่าเขาเองกำลังให้คนไปนำมันมา หลังจากที่เขาแบ่งแก่นคริสตัลแล้วเอามาหลอกล่อเม่นเกราะตัวน้อยนี่เล่นได้สักพัก เขาก็ได้หันมาหาเฉินเฉียงด้วยสายตาที่ดูมีนัยบางอย่าง
“จากที่เจ้าว่ามานั้น ดูเหมือนว่าเจ้าต้องการเลี้ยงเจ้าหนูนี่ใช่รึเปล่า”“กับเรื่องนั้นข้าคงต้องทำให้เจ้าผิดหวังแล้วล่ะนะ แต่ไม่ต้องกังวลไป ข้าจะยังไม่ฆ่าเจ้าหนูนี่ ไม่สิข้าจะไม่ฆ่าเจ้าหนูนี่แน่นอน แถมข้าจะส่งมันไปยังตึกนายพลและหาใครบางคนที่สามารถฝึกสัตว์ได้ให้ดูแลมัน มีสิ่งนี้เท่านั้นที่จะสามารถทำลายสัญชาตญาณสัตว์ป่าของมันได้”
เฉินเฉียงเองก็ดูมีสีหน้าผิดหวังลงไปเล็กน้อย
ถึงแม้จะต้องแยกจากจากเจ้าตัวน้อยก็ช่างมันเถอะ สิ่งที่เขาต้องการก็คือรางวัลตามสัญญานั่นต่างหาก
-ฉันอยากได้แก่นคริสตัลโว้ยยยยยย-
“ฮ่าฮ่าฮ่า ก็ได้ก็ได้ ไม่แกล้งนายแล้วก็แล้วกัน”
หลังจากพูดจบ ผู้ควบคุมจ้าว ได้ส่งเจ้าตัวน้อยให้ทหารคนหนึ่งอุ้มและพูดออกมาด้วยรอยยิ้ม “ตึกนายพลจะผิดคำพูดอันทรงเกียรติได้ยังไงกันล่ะ”
“อย่ากังวลไปเลยน่า ข้าสัญญาว่าเจ้าจะได้ผลตอบแทนที่ดีอย่างแน่นอน และข้าเองก็พร้อมที่จะมอบให้เจ้าแล้ว”
“แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าข้าจะต้องให้เจ้าเลือกก่อน
