บทที่ 18 พื้นที่ต้องห้าม
ในค่ำคืนนี้มีเสียงหนึ่งกรีดร้องออกมาด้วยน้ำเสียงแห่งความหวาดกลัวจนตัวสั่น
เฉินเฉียงนั้นเพียงแต่สนใจกับการถูกไล่ล่าจนไม่คิดว่าตัวเขานั้นได้เข้าสู่พื้นที่ต้องห้ามที่อยู่ในเขตรังหมาป่าแห่งนี้หรือก็คือพื้นที่ชั้นใน
ในขณะที่เฉินเฉียงกำลังพรางตัวอยู่ในหลุมนั้น เมื่อใจสงบลงก็ได้พบความจริงในข้อนี้ และนี่เองก็ทำให้เขานั้นต้องตกอยู่ในความหวาดกลัว
หมาป่าสีเงินแสงจันทร์ระดับนายพล มันเป็นสัตว์ประหลาดที่แม้แต่เหล่าคนจากตึกนายพลแห่งเมืองเหมันต์จันทราก็ยังจนปัญญาในการจัดการ นับประสาอะไรกับตัวเขาที่เป็นนักรบสายเลือดทหารขั้นกลางแบบเขา
เพียงพริบตาหลังจากที่เขาร่วงหล่นลงมาเพียงไม่นาน เงาร่างที่รวดเร็วปานประกายแสงก็ได้ยืนอยู่หน้าเม่นเกราะเป็นที่เรียบร้อยแล้ว
ถึงแม้ว่าหมาป่าสีเงินแสงจันทร์ตัวนี้จะอยู่ในระดับนายพล แต่ตัวของมันนั้นกลับใหญ่ยักษ์ราวกับอยู่ในระดับราชา มันมองไปยังเม่นเกราะที่อยู่ตรงหน้าพร้อมแรงกดดันอันมหาศาลทั้งๆที่ความเป็นจริงแล้วมันยังไม่ได้ทำอะไรเลยด้วยซ้ำ
ด้วยสัญชาตญาณการเอาตัวรอด เมื่อเม่นเกราะตั้งสติได้มันก็ได้ม้วนตัวกลิ้งเพื่อออกจากอาณาเขตรังหมาป่าในทันที
แต่ในเมื่อหมาป่าสีเงินจันทรามาถึงแล้ว มีหรือที่มันจะยอมปล่อยไปโดยง่าย หมาป่า ได้อ้าปากที่มีสีแดงฉานออกมาก่อนที่จะมีเส้นแสงหนึ่งพุ่งตรงไปยังเม่นเกราะจนเกิดเสียงระเบิดสะเทือนเลื่อนลั่น
ถึงแม้จะอยู่ในสภาวะไร้ตัวต
