นทันที
“เพื่อนตัวน้อย พวกนายเคยเห็นผลกระจ่างจิตบ้างรึเปล่า”
“ผลกระจ่างจิตเหรอ ออผลไม้พวกนั้นไม่อร่อยเลยสักนิด อีกอย่าง พวกเราคือมดยักษ์ที่ดื่มและกินเพียงเลือดเท่านั้น พวกเราจะเก็บของแบบนั้นมาทำไม”
เมื่อได้ยินดังนั้น เฉินเฉียงก็อดที่จะหัวเราะออกมาไม่ได้
ยังมีหนทาง
แต่คำถามคือ เขาจะขอข้อมูลจากมดยักษ์เกี่ยวกับผลกระจ่างจิตมาได้ยังไง
เขารู้ดีว่าเขานั้นไม่ควรถามพวกมันได้ตรงๆ เพราะในตอนนี้เขาคุยกับพวกมันในฐานะมดตัวหนึ่งเท่านั้น หากว่าเขาบอกไปว่าอยากลองกินดูบ้าง พวกมันคงจะหัวเราะเยาะเขาซะมากกว่า
หลังจากใช้สมองอย่างหนัก ในที่สุดเฉินเฉียงก็ได้เอ่ยปากพูดออกมา
“แน่นอนว่าผลไม้นั่นไม่อร่อย แต่ข้าอยากรู้ว่ามันอยู่ที่ไหนเพราะได้ยินมาว่าที่ที่ผลกระจ่างจิตอยู่นั้นจะมีไส้เดือนร้อยขาอยู่ ไส้เดือนร้อยขานั่นต่างหากที่น่าสนใจ เลือดของมันนั้นอร่อยมากมาก”
เพียงสิ้นสุดคำพูดของเฉินเฉียง เสียงฮือฮาได้ดังก้องพูดคุยเกี่ยวกับเรื่องนี้ในทันที
“ไส้เดือนร้อยขาเหรอ ข้าเคยกินนะ เลือดมันอร่อยมากจริงๆ ยิ่งคิดก็ยิ่งอยากเลยนะ รสชาติของมันยังติดอยู่ในปากข้าอยู่เลย”
“น่าเสียดายจริงๆ ข้าไม่เคยเห็นผลนั่นมาก่อน ไม่อย่างนั้นข้าต้องไปที่นั่นอย่างแน่นอน”
“อย่าพูดไร้สาระน่า ขอบอกไว้เลยนะว่าข้าเคยเห็นผลนั่นมาแล้ว ที่นั่นข้าไม่เห็นไส้เดือนร้อยขาเลยนะ กลับกันตรงนั้นเป็นรังของเม่นเกราะต่างหาก”
“เม่นเกราะเหรอ เล่นด้วยยากเลยนะนั่น หนัง
