น้ำเท่านั้น ทั้งคู่ยังไม่มีประสบการณ์มากพอ เขาเองจึงไม่อยากอธิบายอะไรออกมาเพราะมันน่าเบื่อเกินไป
ครึ่งวันผ่านไป นายผลจางก็ได้พาเฉินเฉียงและนายพลหลินเว่ยมาถึงจุดรวมพล
ที่นี่มีผู้คนอยู่แล้วเกือบๆร้อยคนอยู่ที่ข้างหน้าเต็นท์สนามเต็นท์หนึ่ง
ทันทีที่ทั้งสามมาถึง ชายวัยกลางคนคนหนึ่งก็ได้เดินออกมาจากเต็นท์สนามนั้นอย่างไร้อารมณ์
“เสี่ยวจาง กลุ่มของเจ้าคือกลุ่มสุดท้าย พวกเรารอการมาของพวกเจ้าได้สักพักแล้ว”
“ผู้ควบคุมจ้าว ลำบากท่านแล้ว”
นายพลจางเองได้ทำการโค้งให้แบบเป็นทางการ ฉากนี้ทำให้เฉินเฉียงประหลาดใจในทันที นี่ทำให้เขานั้นรู้สึกได้ว่านายพลจางคนนี้ไม่ใช่คนส่งสารธรรมดา
ผู้ควบคุมจ้าวได้ยกมือขึ้นมาเชิงทักทาย “ขอต้อนรับพวกเจ้า ในเมื่อทุกคนมากันครบแล้วข้าก็จะขอเริ่มเลยแล้วกัน”
ทหารเวรสองคนได้นำกระดาษออกมาปึกหนึ่งแล้วทำการแจกจ่ายให้ทั่ว
“ทุกๆคนโปรดดูให้ดี นี่คือรูปร่างของผลกระจ่างจิต อย่าได้จดจำพลาดเป็นอันขาด”
“ใครก็ตามที่พบผลกระจ่างจิตนี้และสามารถนำกลับมาได้ ภารกิจก็ถือว่าเสร็จสิ้น”
“แล้วหลังจากนั้น ตึกนายพลจะมอบรางวัลตอบแทนให้กลับใครก็ตามที่นำมันกลับมาได้อย่างงาม”
“แน่นอนว่าไม่เพียงคนที่นำกลับออกมาได้ แต่ทุกๆคนที่ร่วมภารกิจนี้ในตอนนี้ทุกคนจะได้รับค่าเสียเวลาและมอบให้เป็นขวัญกำลังใจ โดยตึกนายพลจะมอบแก่นคริสตัลสัตว์ประหลาดระดับสูงขั้นต่ำห้าชิ้น และเมื่อเสร็จภารกิจแล้วจะได้รับอีกห้าชิ้น ไม่ว่าคนค
