บทที่ 13 อุบัติเหตุเล็กน้อย
ก้าวย่างสวรรค์
เทียบกับก่อนหน้านี้ ก้าวย่างสวรรค์ของเขานั้นพัฒนาขึ้นมาก เพียงย่างก้าวแรกก็ไปได้ไกลถึง 110 เมตร
หมาไม้สายฟ้าตัวที่แยกไปซ้ายมือนั้นมันรับรู้ได้ถึงอันตรายในทันที แต่ก่อนที่มันจะทันได้หันกลับมา มันก็ถูกเฉินเฉียงฟันขาดสองท่อนไปแล้ว
เขารีบคว้าส่วนหัวของหมาไม้ตัวนี้ไว้ในทันที แต่ในครั้งนี้เขาไม่ได้รีบย่อยสลายมัน เขาหันหลังกลับไปตามหมาไม้สายฟ้าตัวสุดท้ายในทันใด
เพียงสองย่างก้าว เฉินเฉียงก็ได้กระโจนทะยานไปอย่างรวดเร็วประดุจดั่งเสือดาวสายฟ้า และนั่นเองก็ทำให้เขาได้พบหมาไม้สายฟ้าปรากฏอยู่ในสายตาของตน
เฉินเฉียงได้เร่งความเร็วขึ้น เขาได้ตั้งท่าเตรียมที่จะวาดดาบออกไป โดยในครั้งนี้เขานั้นคิดจะใช้พลังภายในผนวกเข้ากับกระบวนท่าในเพลงดาบสายฟ้าทำลายวิญญาณเพื่อจบงาน
แต่ยังไม่ทันที่ได้ของเขาจะเข้าถึงตัวหมาไม้สายฟ้าตัวสุดท้าย กระบี่ยาวเล่นหนึ่งที่พวกเร็วปานไวแสงก็ได้แทงหมาไม้สายฟ้าเข้าไปทางปาก
และเพียงแค่กระบี่บิดตัว หมาไม้สายฟ้าก็ได้ถูกฉีกออกไปชิ้นๆตั้งแต่หัวจรดหางในทันที หมาไม้สายฟ้าตัวสุดท้ายไม่ได้มีโอกาสที่จะร้องออกมาเลยสักแอะเดียว
ช่างทรงพลังยิ่งนัก
เฉินเฉียงได้หยุดเท้าลงและยืนจ้องมองอยู่เงียบๆ เขาพบว่าชายคนนี้มีอายุอานามรุ่นราวคราวเดียวกับเขา ชายคนนี้ได้หยิบหนังของหมาไม้ที่ยังหลงเหลือไว้ที่ตัวกระบี่ทิ้งไปอย่างไม่ไยดี และจ้องมองเฉินเฉียงกลับด้วยเช่นกัน
“เจ
