บทที่ 10 ทักษะแปลกๆ
ตอนนี้ในระยะของการตรวจจับด้วยเสียงของเขานั้นได้ตรวจพบหมาไม้สีหน้าตาลที่มีความยาวประมาณหนึ่งเมตร ในตอนนี้มันกำลังซุกตัวอยู่ภายใต้ต้นไม้ต้นหนึ่งที่อยู่ห่างจากเขาไปประมาณสิบเมตร พร้อมกับดวงตาคู่เล็กๆที่เบิกกว้าง
เฉินเฉียงยังคงทำเป็นไม่ใส่ใจ มือข้างซ้ายถือดาบดั้นเมฆ มือขวาถือมีดที่เคยได้รับมา บรรจงตัดเนื้องูสองหัวเข้าปากไปพร้อมทั้งหลับตาเคี้ยวมันด้วยท่าทางมีความสุข
เฉินเฉียงนั้นถึงแม้จะไม่รู้ว่าหมาไม้สายฟ้านี้จะมีความเร็วขนาดไหนก็ตาม แต่เขาไม่ได้ใส่ใจเรื่องนั้นแม้แต่น้อย เขาเตรียมตัวที่จะต้อนรับการโจมตีของหมาไม้สายฟ้าได้ทุกเมื่อ
อย่างไรก็ตาม หลังจากผ่านไปประมาณครึ่งชั่วโมง ในตอนนี้เฉินเฉียงเริ่มกดดันขึ้นมา เพราะหมาไม้ตัวนี้มันเอาแต่จ้องไม่ยอมเข้ามาสักที
เนื้องูสองหัวชิ้นที่สองได้ถูกเขาย่างจนตอนนี้เขมือบหมดไปแล้ว มาจนกระทั่งตอนนี้ หมาไม้สายฟ้าก็ยังไม่เคลื่อนไหว เฉินเฉียงเองก็ยังไม่ได้ทำอะไรผิดปกติ เขายืดตัวตรงท่าทางราวกับจะง่วงนอนก่อนที่จะหาที่พิงหลังและหลับตาลง
-มาลองดูกันสิว่าคราวนี้แกจะทำยังไง-
เฉินเฉียงในตอนนี้ได้ตั้งสมาธิมั่นไปกับการตรวจจับด้วยเสียง เพื่อเฝ้าตรวจสอบการเคลื่อนไหวของหมาไม้สายฟ้า
แต่ดูเหมือนว่าตัวเขานั้นจะดูถูกหมาไม้สายฟ้าตัวนี้ไปเหมือนกัน และนี่เองทำให้เขาได้รับรู้ว่าเจ้าตัวนี้ไม่ได้เร็วมากแต่กลับมีความอึดถึกทนที่ดีในระดับหนึ่งเลยทีเดียว
หลังจากผ่
