าณานิคมเขาหมางแห่งนี้นั้นไม่ได้สงบสุขนัก แต่ถึงเป็นแบบนั้น บริเวณนี้ก็ไม่ได้มีสัตว์ประหลาดที่มีระดับเทียบเท่าระดับนายพลปรากฏออกมากว่า 20 ปีแล้ว
ตราบใดที่สัตว์อสูรที่เขาพบนั้นอยู่ในระดับทหารแบบนี้ ตัวเขานั้นย่อมปกป้องตัวเองได้
หลังจากใช้เวลาไปกว่าสามถึงสี่ชั่วโมง เฉินเฉียงนั้นไม่ได้กลบร่องรอยของตนแต่อย่างใด เขานั้นต้องการเคลื่อนไหวอย่างอึกทึกคึกโครมเพื่อที่จะล่อให้หมาไม้สายฟ้าออกมา
ในยามค่ำคืนเช่นนี้ อันตรายย่อมปรากฏขึ้นได้ทุกพื้นที่
อย่างไรก็ตาม เฉินเฉียงนั้นได้อาศัยความโกรธแค้นที่สุมอยู่เต็มหัวใจในการขับเคลื่อนแผนการแก้แค้นของเขา
จากปกติที่เป็นคนระมัดระวัง แต่ในตอนนี้ตัวเขานั้นทำการอย่างบ้าบิ่น
แม้ผิวนอกของเขานั้นในตอนนี้จะเป็นเด็กหนุ่มที่มีอายุเพียงไม่กี่สิบปี แต่ในความจริงนั้นก่อนที่ตัวเขาจะมาอยู่ในร่างนี้ เขาเป็นผู้ใหญ่ที่มีอายุเกือบสามสิบปีไปแล้ว
ตามความรู้ของเขานั้น หมาไม้สายฟ้านี้มีความเร็วที่สูงมาก พวกมันจะซ่อนตัวในความมืดเป็นหลัก หากว่าเขาไม่ทำให้เกิดเสียงอึกทึกล่อพวกมันมาแบบนี้ โอกาสที่เขาจะหามันเจอนั้นช่างน้อยนิดนัก
แต่เขาไม่คิดว่าบริเวณนี้จะไม่ได้มีเพียงแค่สัตว์ประหลาด
ห้ะ
ในตอนนี้ เมื่อเฉินเฉียงได้ใช้ทักษะตรวจสอบด้วยเสียงนั้น เขาก็พบเสียงที่แปลกประหลาดเสียงหนึ่ง
เมื่อเขารู้สึกได้ว่าเสียงนี้มีต้นตอมาจากเสียงของอะไร นี่ทำให้มุมปากของเขาเผยรอยยิ้มที่ชั่วร้ายออกมา
ในตอนนี้
