ในเมื่อเขานั้นยังหาหมาไม้สายฟ้าไม่เจอ ก็คงต้องหาอะไรระบายอารมณ์สักหน่อย
บริเวณข้างหน้าที่ห่างจากเขาสิบเมตรเห็นจะได้ มีงูสองหัวที่มีขนาดความยาวเจ็ดเมตรได้ขดตัวอยู่ ร่างกายที่กำลังขดตัวของมันนั้นใหญ่โตราวกับวัวตัวผู้ และในตอนนี้มันได้จับจ้องสายตามายังเฉินเฉียงอย่างไม่อาจละวาง
เฉินเฉียงได้ถือดาบดั้นเมฆเอาไว้ในมือก่อนที่จะวาดดาบออกไปในระดับเอวอย่างกระชับมือ ก่อนที่จะค่อยๆเดินตรงไป
เมื่อได้เห็นว่ามีสิ่งมีชีวิตหนึ่งตรงเข้ามากใกล้ งูสองหัวที่ขดตัวอยู่นั้น ได้ทอดตัวของมันที่มีความยาวเกือบเจ็ดเมตรออกไป ก่อนที่จะยกหัวและหลังมันขึ้นชูคอเล็กน้อย โย้ตัวไปข้างหลัง และทำการฉกออกไปอย่างรวดเร็วด้วยปากที่อ้ากว้าง เป้าหมายของมันคือคอทั้งสองฝั่งของเฉินเฉียง
ในตอนนี้ ดาบดั้นเมฆที่กำลังแผ้วถาง หญ้าในระดับเอวของเขาอยู่นั้น เมื่อได้เห็นงูสองหัวที่กำลังฉกเข้ามา เขาได้บิดเอวไปเล็กน้อย ก่อนที่จะวาดดาบดั้นเมฆไปยังข้างหน้า นี่คือเพลงดาบหนึ่งที่ใช้ในการรุกหาศัตรู กรงเล็บมังกรคราม
ในความมืดนี้ ดาบแสงได้ปรากฏพร้อมกับเสียงสายฟ้าจางๆที่ส่งเสียงผ่านอากาศ มันได้ตัดผ่ากลางระหว่างลำคอข้างงูทั้งสองหัว
“แกร๊ก แกรก แกรก แกรก”
เสียงโลหะแตกหักเกิดขึ้นในทันที การโจมตีของเฉินเฉียงนั้นทรงพลังถึงขนาดแบ่งแยกหัวของงูให้ออกจากกันอย่างไม่ยากเย็น
ผู้อาวุโสซุนเคยพูดกับเขาไว้ว่า ดาบดั้นเมฆนี้ได้กวาดล้างสิ่งมีชีวิตในระดับนายพลมามากมาย
