วุโสซุนผู้นี้เป็นเพียงแค่คนธรรมดาไม่ได้มีการบ่มเพาะร่างกายแต่อย่างใด แล้วทำไมเขานั้นถึงได้กลายเป็นนักรบสายเลือดระดับนายพลวิญญาณไปได้กัน
ไหนจะทักษะของเขาที่ในตอนนี้ทักษะบอลสายฟ้าได้รวมเข้ากับเพลงดาบทำลายวิญญาณจนกลายเป็นเพลงดาบสายฟ้าทำลายวิญญาณนี่อีก แถมยังเป็นระดับต้น
ที่เขาตกใจที่สุดในตอนนี้คงเป็นหลังจากหลอมรวมทักษะแล้วทำให้ตัวเขานั้นกลายเป็นนักรบสายเลือดระดับกลางไปแล้ว
เมื่อผู้การหลิงได้เห็นว่าเฉินเฉียงนั้นตกอยู่ในสภาพนิ่งเงียบ ทำให้เขานั้นต้องถอนลมหายใจออกมาและพูดปลอบในทันที “เฉินเฉียง อย่าเศร้าไปเลย ข้าคิดว่าผู้อาวุโสซุนนั้นคงไม่อยากเห็นเจ้าตกอยู่ในสภาพแบบนี้”
“….ผู้การ บอกพบเกี่ยวกับเรื่องของผู้อาวุโสซุนได้รึเปล่า เขาคงไม่ใช่คนธรรมดาสินะ”
เมื่อเฉินเฉียงได้ทำการบ่มเพาะและฝึกวิชาจากตำราทั้งสองที่ผู้อาวุโสเคยให้เขามานั้น ในตอนนั้นเองเขาก็คิดอยู่แล้วว่าผู้อาวุโสซุนนั้นต้องไม่ใช่คนธรรมดาอย่างแน่นอน
อีกทั้ง ด้วยตำแหน่งของผู้อาวุโสซุนในตอนนี้ ไม่มีทางเลยที่ตัวเขานั้นจะหาเนื้อสัตว์ประหลาดและไวน์มาได้อยู่บ่อยครั้ง
แต่ในทุกครั้งที่เขาถามตัวอาวุโสกลับบ่ายเบี่ยงไม่บอกเขาสักที
ผู้การหลิงเองได้ยืดตัวตรงราวกับทำความเคารพในทันที เขาทอดสายตามองไปไกล ก่อนที่จะพูดออกมา “มันเป็นเรื่องเมื่อสิบกว่าปีได้แล้ว”
“ผู้อาวุโสซุนนั้นมีชื่อเต็มๆว่าซุนต้าฮู่”
“เขาได้นำเจ้ามาที่อาณานิคมเขาหมาง ตอนนั้นเจ้าน่าจะ