วแม้จะไม่ได้ดังนัก แต่ด้วยการที่เฉินเฉียงมีประสาทสัมผัสด้านการได้ยินดีกว่าแต่ก่อน เมื่อได้ยินคำพูดเหล่านี้ หูของเขาก็อดที่จะแดงฉานไม่ได้
กัปตันจางแห่งทีมสำรวจเองเมื่อเห็นว่าในตอนนี้ใบหน้าของเฉินเฉียงแดงฉานก็อดที่จะยิ้มไม่ได้ “เฉินเฉียง เจ้าเองก็สนใจเรื่องแบบนี้ด้วยสินะ ถ้าเจ้าสนใจละก็จัดไปได้เลย พวกเราเหล่านักรบผู้มีพลังสายเลือดนั้นต้องพบเจออันตรายอยู่ทุกวัน จะตกตายเมื่อไหร่ก็ไม่รู้ เจ้าเองก็สมควรจะรีบๆแต่งงานมีลูกซะ ไม่ต้องไปเหนียมอายอะไรหรอก”
เฉินเฉียงยกมือขึ้นมาเฉิงห้ามปราม “กัปตัน ลืมเรื่องนี้ไปก่อนดีกว่า ตอนนี้ข้าต้องการจะบ่มเพาะพลังสายเลือดในร่างกายมากกว่า”
“ก็จริง งั้นก็นี่เลย… นี่คือวิธีการบ่มเพราะสายเลือดของอาณานิคมเขาหมางของเรา หากเจ้าเลือกวิธีการบ่มเพาะได้อย่างเหมาะสม ไม่นานนักเจ้าก็จะยกระดับสายเลือดได้”
กัปตันจางได้โยนหนังสือเล่มหนึ่งให้ฉินเฉียง “ไปกันเถอะ ข้าจะพาเจ้าไปเปลี่ยนกะ”
ณ ตำแหน่งหนึ่งที่ห่างจากอาณานิคมไปสามกิโลเมตร กัปตันได้ชี้ไปยังทหารสองคนที่อยู่ข้างหน้า “เฉินเฉียง พวกเราทีมสำรวจนั้นจะแบ่งกลุ่มออกเป็นสองกลุ่ม แต่ละกลุ่มจะมีสองคน”
“ในวันนี้ เจ้ากับลีเสี่ยวฟานจะจับคู่กัน เขาจะบอกเจ้าเกี่ยวกับรายละเอียดทีหลัง แล้วตอนค่ำจะมีคนมาเปลี่ยนกะ”
หลังจากกัปตันจางเดินจากไปพร้อมทหารทั้งสองคน ลีเสี่ยวฟานได้เดินเข้ามาหาเฉินเฉียงด้วยสีหน้าเย็นชาและพูดว่า “เจ้าคือเฉินเฉียงสิน
