ร้าย เด็กทุกคนกลัวจนต้องกระโดดขึ้นเตียงคลุมโปงกันเป็นแถว
หลังจากผ่านไปได้สักพักใหญ่ ผู้อาวุโสซุนก็ได้เดินออกมาจากห้อง ก่อนที่จะหันไปมองร่างร่างหนึ่งที่กำลังอาบแสงจนอยู่ ก่อนที่เขาจะไอออกมาเล็กน้อย
“ไอ้หนู อย่าถือโทษคนแก่อย่างข้าเลยแล้วกันที่โหดเหี้ยม ถึงแม้จะดูทำเกินไปบ้างแต่นี่ก็เพื่อเจ้าจะได้แข็งแกร่งขึ้นโดยเร็ว”
“หากก่อนหน้านี้เจ้ายังคงเป็นเด็กธรรมดา คนแก่คนนี้คงตัดใจไปแล้ว”
“แต่ในเมื่อเจ้าในตอนนี้คือผู้ที่มีการตื่นของสายเลือด เจ้าจะต้องรีบนำตราแห่งนายพลเทียนเว่ยกลับมาให้ได้โดยเร็ว”
เฉินเฉียงในตอนนี้ได้ลอบก่นด่าอยู่ในใจ นั่นก็เพราะเขาไม่เข้าใจจริงๆว่ากับอีแค่ธงกองพลแบบนั้นจะเอามาทำอะไรกัน
อย่างไรก็ตาม เขาเองก็ยังคิดที่จะทำความต้องการของชายชราให้สำเร็จจงได้ “ปู่ ข้าเข้าใจดี อย่าเป็นกังวลไป ข้าจะฝึกฝนอย่างหนักเพื่อการนั้น”
เมื่อได้ยินดังนั้นทำให้บรรยากาศรอบๆตัวผู้อาวุโสซุนนั้นดูสงบลงไป เขาพยักหน้าแล้วพูดออกมา “มานี่ ข้าจะสอนเจ้า”
“ก่อนอื่น เจ้าจะต้องเปิดจุดตันเถียนภายในร่างให้ได้ วิธีการเปิดจุดตันเถียนนั้นก็จะเหมือนกับการบ่มเพาะหลอมเลือดทำลายล้างนั่นแหละ”
“เพียงแต่ว่าเจ้าไม่จำเป็นต้องใช้พลังมากมายอะไรขนาดนั้น ถ้าไม่อย่างนั้นละก็ จุดตันเถียนของเจ้าจะได้รับความเสียหาย”