ันทีว่าดาบเล่มนี้มีที่มาที่ไปไม่ธรรมดา
ผู้อาวุโสซุนเองก็น่าจะรักใคร่ดาบเล่มนี้ไม่น้อย ยามที่เขาสัมผัสมันนั้น ดวงตาของเขาได้มีท่าทีเปียกชื้นออกมา
“ไอ้หนู ดาบดั้นเมฆเคยสังหารนายพลของศัตรูและสัตว์ประหลาดในการต่อสู้มามากมายอย่างนับไม่ถ้วน”
“ทักษะที่แฝงเอาไว้ในดาบนี้นั้นจะเปล่งประกายออกมาก็ต่อเมื่อผู้ถือนั้นปลุกพลังสายเลือดขึ้นมาได้ถึงระดับวิญญาณแล้วเท่านั้น”
“หรือจะบอกว่ามันคือดาบแห่งฮีโร่ก็ว่าได้”
“เมื่อเจ้าใช้ดาบนี้ในการฝึกเพลงดาบทำลายวิญญาณได้สำเร็จสักส่วนสองส่วน เมื่อนั้นข้าจะบอกประวัติของดาบเล่มนี้”
เมื่อได้ยินดังนี้ เฉินเฉียงก็อดที่จะรู้สึกประหลาดใจไม่ได้ เขาได้เปิดตำราดาบทำลายวิญญาณดูอีกครั้ง เมื่อเขาลองได้ร่ายรำดาบนี้ดูก็ได้บังเกิดความรู้สึกว่าดาบเล่มนี้เองยังด้อยประสบการณ์เช่นเดียวกับตัวเขาในยามนี้
ถึงแม้ว่าเขาจะไม่รู้ว่าทักษะที่แฝงอยู่ในดาบเล่มนี้จะทรงพลังขนาดไหน แต่เขานั้นกลับพบข้อมูลนี้จากร่องรอยความทรงจำของร่างนี้
สัตว์ประหลาดโดยทั่วไปนั้นมีระดับแข็งแกร่งกว่ามนุษย์ที่ปลุกสายเลือดนักรบขึ้นมาได้ ส่วนระดับวิญญาณนั้นเทียบเท่าได้กับสุดยอดสัตว์ประหลาดเลยทีเดียว
นี่ทำให้เขานั้นอดที่จะคาดหวังกับดาบหักนี้ไม่ได้ และอยากจะเห็นความทรงพลังของมันอย่างช่วยไม่ได้เลยทีเดียว
ผู้อาวุโสซุนได้ใช้มือข้างหนึ่งปาดตาทั้งสองของตนก่อนที่จะหยิบเนื้อชิ้นหนึ่งกัดเข้าปากไป “ไม่เลว เฉินเฉียง เจ้าต้องกินเ