บทที่ 5 ทดสอบสายเลือด
เมื่อกัปตันฉีและคนอื่นๆกลับถึงอาณานิคมอย่างปลอดภัยก็ได้รับคำเยินยอจากผู้การหลิงฮั่นแห่งอาณานิคมแห่งนี้
นั่นก็เพราะการเข้าไปเก็บสมุนไพรในครั้งนี้ ไม่เพียงจะได้รับสมุนไพรได้ตามที่ต้องการแล้ว พวกเขายังสามารถเก็บเกี่ยวผลกลิ่นม่วงได้ถึงหกผล
และด้วยสิ่งนี้จะทำให้อาณานิคมแห่งนี้มีโอกาสที่จะปรากฏทหารที่มีสายเลือดนักรบระดับนายพลวิญญาณได้ถึงหกคน
อย่างไรก็ตาม กัปตันฉีและนักรบสายเลือดทหารคนอื่นๆไม่ได้ยินดีแต่อย่างใด พวกเขานั้นยังรู้สึกหดหู่ไปกับการเสียสละของเฉินเฉียง สำหรับพวกเขาแล้ว พวกเขาจดจำการเสียสละของเฉินเฉียงได้ดียิ่งกว่าความสำเร็จของพวกเขาเป็นไหนๆ ถึงแม้ว่าคนอื่นๆจะไม่ได้ใส่ใจกับการเสียสละของเฉินเฉียงเลยก็ตาม
เมื่อเหล่าทีมเก็บกู้ซากศพพบว่าเฉินเฉียงไม่ได้กลับมาด้วย ผู้อาวุโสซุน เจ้าอ้วนและเด็กๆคนอื่นๆ ต่างก็พากันไปหยิบเครื่องมือของตนออกมา
เบื้องหน้าหลุมหลุมหนึ่งที่มีความกว้างประมาณหนึ่งเมตรและยาวประมาณหนึ่งเมตร ผู้อาวุโสซุนได้เขวี้ยงหมอนที่เฉินเฉียงเคยใช้ก่อนหน้านี้ลงไป พร้อมน้ำตาที่พรั่งพรูออกมาบนใบหน้า
“ไอ้เด็กเวรตัวเหม็น เจ้าติดตามข้าเก็บศพมาถึงสองปี จนแล้วจนรอด ไม่นึกว่ายามที่เจ้าต้องจบชีวิต ตาแก่คนนี้ทำไม่ได้แม้แต่การนำศพของเจ้ากลับมาฝัง”
เจ้าอ้วนและเพื่อนๆของเฉินเฉียงได้โปรยกระดาษเงินขึ้นฟ้า
“เฉินเฉียง ตอนที่เจ้ายังมีชีวิตอยู่ เจ้าไม่เคยได้กินอะไรดีๆเลย ตอนนี
