บทที่ 4 รอดพ้นจากอันตราย
สิบนาทีให้หลัง เฉินเฉียงได้ลอบไปทางเนินเขาทางทิศใต้ที่อยู่ห่างเกือบสองไมล์ได้สำเร็จ เมื่อไปถึง เขาหันไปมองยังจุดที่กัปตันฉีอยู่
กัปตันฉีและคนอื่นๆเมื่อเห็นดังนั้นก็ได้รีบดำเนินการตามแผนในทันที
ในดงไม้นั้น กระต่ายสายฟ้ากำลังนอนกรนหลับอยู่ภายใต้ต้นกลิ่นม่วง แม้ว่ามันจะอยู่ห่างจากเฉินเฉียงอยู่สองไมล์ แต่เขานั้นก็ยังรับรู้ได้ถึงลมหายใจของมันยามมันกรนออกมา
กัปตันฉีได้พูดกับเขาไว้ก่อนหน้านี้ว่าในด้านสายเลือดแล้ว กระต่ายสายฟ้านั้นถือได้ว่ามีพลังป้องกันที่อ่อนแอ ถึงแม้ว่าเฉินเฉียงนั้นจะมีสายเลือดของค้างคาวโลหิตพิษอยู่ก็ตาม แต่เขานั้นยังไม่รู้วิธีการใช้พลังจากสายเลือดนี้ ไม่อย่างนั้นเขาคงสามารถเข้าใกล้กระต่ายสายฟ้าได้มากกว่านี้
นี่ทำให้ความเป็นไปได้เดียวที่เขาจะรอดพ้นวิกฤตนี้ไปได้คือความรวดเร็ว
เมื่อคิดได้ดังนั้น เฉินเฉียงได้เปิดค่าสถานะของเขาขึ้นมาดู หลังจากนั้นเขาก็ได้เพิ่มค่าการใช้ประโยชน์ที่ได้ส่วนใหญ่นำไปลงกับค่าความเร็ว
ค่าพลังงาน:220ค่าการใช้ประโยชน์:1ค่าความอดทน:9ค่าความแข็งแกร่ง:15ค่าความเร็ว:18ค่าพลังจิต:23
เฉินเฉียงได้ยืนขึ้นจนสามารถเห็นได้ชัดเจนจากที่ไกลๆ เขาใช้มือป้องไปที่ปากใช้แทนโทรโข่งและพูดออกมาด้วยน้ำเสียงอันเกรี้ยวกราด“ไอ้กระต่ายโง่เง่า แน่จริงมาจับข้าให้ได้สิโว้ยยยยย”
กระต่ายสายฟ้าที่กำลังหลับอุตุอยู่นั้นได้สะดุ้งตื่นเพราะเสียงตะโกนของเฉินเฉียง ม
