บทที่ 3 อยากได้ก็ต้องแลก
ภูเขาหมางแห่งนี้อยู่ห่างเพียง 300 ไมล์ จากอาณานิคมของเฉินเฉียง ใช้เวลาเพียงครึ่งวันก็ถึง และในตอนนี้ ทีมสำรวจก็ได้มาถึงตีนเขาแล้ว
ในช่วงครึ่งวันที่ผ่านมานั้น เฉินเฉียง ได้เดินตามหลังทีมสำรวจมาอย่างเงียบสงบ ระหว่างนั้นเขาได้นึกถึงสิ่งๆต่างขึ้นมา ประมวลผลข้อมูลที่มี และศึกษาการทำงานของระบบย่อยสลายซากศพและระบบการใช้ประโยชน์จากสิ่งมีชีวิต
ยังไงซะระบบนี้สำหรับเขาแล้วเป็นอุปกรณ์วิเศษเพียงหนึ่งเดียวที่จะทำให้เขานั้นสามารถรอดชีวิตในดินแดนแห่งนี้ไปได้ เมื่อเป็นแบบนี้จะไม่ให้เขาศึกษามันเพิ่มเติมได้ยังไงกัน
หลังจากศึกษาแล้ว เฉินเฉียงพบว่ามีเพียงมือขวาของเขานั้นที่จะสามารถเชื่อมต่อเข้ากับระบบได้ และระบบนี้จะทำงานก็ต่อเมื่อเขานั้นสัมผัสซากของสิ่งมีชีวิตเท่านั้น
นอกจากนั้น ระบบการใช้ประโยชน์นี้จะสามารถใช้ได้ก็ต่อเมื่อมีค่าการใช้ประโยชน์มากกว่าหนึ่ง และการเพิ่มค่านี้ได้ในตอนนี้เขาหวังพึ่งได้เพียงแก่นคริสตัลเท่านั้น
ส่วนค่าที่ได้มานั้น เขาสามารถนำไปเพิ่มให้กับค่าต่างๆอย่าง ความทนทาน ค่าพลังจิต ค่าพลังความแข็งแกร่ง และค่าความเร็ว ได้ตามที่ต้องการ เรียกได้ว่าค่านี้สำคัญกับเขาอย่างมากเลยทีเดียว
ยกตัวอย่างเช่น ถ้าเขานั้นไม่ได้เพิ่มค่าความเร็วไป การที่เขาจะสามารถติดตามทีมสำรวจนี้เป็นเรื่องที่ยากลำบากอย่างมาก
“ทุกคนให้ระวังตัวเอาไว้ให้ดี หลังจากเข้าไปในภูเขาแล้ว ให้มองหาสมุนไพรท
