ี่มีลักษณะตรงตามข้อมูลที่หมอลีให้มา หลังจากพบเจอแล้ว นำพวกมันไปให้เฉินเฉียงให้เป็นคนเก็บเอาไว้”
“นอกจากนี้ ภูเขาเทียนหมางแห่งนี้มีอันตรายทุกหนทุกแห่ง พวกเราไม่ควรจะแยกออกไปไกลจากกลุ่มมากนัก จะดีกว่าถ้าพวกเราคอยดูแลกันละกันไว้”
“แล้วก็ หมอลีและเฉินเฉียงไม่เคยบ่มเพาะมาก่อน หลังจากเข้าไปในภูเขาแล้ว พวกเราต้องคอยดูแลพวกเขาด้วย”
ทันทีที่เสียงของกัปตันฉีจบลง เหล่าผู้คนที่มีสายเลือดนักรบสิบกว่าคนได้กระจายกันไปในทิศทางที่แตกต่างกัน บางส่วนคงอยู่เพื่อปกป้องหมอลีและเฉินเฉียง
อย่างไรก็ตาม หลังจากเฉินเฉียงตรวจสอบทุกคนแล้ว เขาพบว่าทิศทางที่คนเหล่านั้นไปนั้น ส่วนใหญ่แล้วเป็นทิศทางที่สามารถกลับมาป้องกันหมอลีได้ในทันทีถ้าเกิดปัญหาขึ้นมา
ส่วนตัวเขานั้น คงทำได้เพียงสวดมนต์ภาวนาไม่ให้เกิดเรื่องเท่านั้น
แต่กับเรื่องนี้เขาเองก็เข้าใจพอสมควร ยังไงซะ ในอาณานิคมแห่งนี้ ผู้มีความสามารถอย่างหมอลีนั้น ดีไม่ดีจะมีค่ากว่าพวกสายเลือดนักรบด้วยซ้ำ
ส่วนนักเก็บเกี่ยวซากศพอย่างเขานั้น แน่นอนว่าย่อมไม่มีใครใส่ใจ
หมอลีคนนี้มีอายุมากว่าเฉินเฉียงเพียงสองปีเท่านั้น เขามีอายุ 18 ปี และมีรูปร่างเกือบจะผอมกะหร่อง
เฉินเฉียงได้เดินเข้าไปข้างๆหมอลีและพูดออกมาด้วยเสียงไม่ดังมาก “หมอลี ผมยังไม่เคยเห็นรูปของสมุนไพรที่เจ้าตามหาเลย”
หมอลีได้ถอยหนีไปจากเฉินเฉียงหนึ่งก้าวในทันที พร้อมกับพูดออกมาด้วยน้ำเสียงราวกับพบเจอสิ่งน่าขยะแขยงว่
