ข้ากลับไปไม่ได้ในครั้งนี้ก็ช่างมัน แต่ถ้าข้ากลับไปได้ ข้าต้องการลองพนันกับมันสักครั้ง”
“อย่างไรก็ตาม แก่นคริสตัลที่กัปตันให้ข้ามานั้นดูจะน้อยไปหน่อยเลยอยากได้เพิ่มน่ะ อีกอย่าง ขอมีดให้ข้าสักเล่มไปเผื่อด้วยแล้วกัน”
“ไม่มีปัญหา ข้ายังมีแก่นคริสตัลอีกสามชิ้น ข้ายกมันทั้งหมดให้เจ้าได้” “ส่วนมีดนั้น นี่ มีดเล่มนี้อยู่กับข้ามานานหลายเปีแล้ว มันคมมาก ข้าให้เจ้าไว้ป้องกันตัวเอง”
หลังจากพูดจบ กัปตันฉีได้ดึงมีดสั้นเล่มหนึ่งออกมาจากเอวของเขา
“ข้ามีแก่นคริสตัลอยู่หนึ่งชิ้น ข้าให้เจ้า”
“ข้ามีอยู่สอง เอาไปได้เลย”
ทุกคนในทีมสำรวจนี้มอบแก่นคริสตัลให้เฉินเฉียงกันทุกคน
กัปตันฉีเองมองไปยังหมอลีอีกครั้ง
“ทุกคนคงไม่คิดว่าไอ้เวรนี่จะรอดอยู่แล้วใช่รึเปล่า ข้าล่ะไม่เข้าใจเลยจริงๆว่าพวกเจ้านั้นจะมอบของให้ไอ้คนที่ตายแน่ๆแบบนี้อยู่แล้วไปทำไม แล้วเจ้าน่ะ ยังไงก็ตายอยู่แล้วจะเอาไปทำบ้าอะไรเยอะแยะ”
ถึงจะพูดแบบนั้น แต่ภายใต้สถานการณ์ในตอนนี้มันทำได้เพียงล้วงเข้าไปหยิบแก่นคริสตัลแล้วโยนให้เฉินเฉียงสองชิ้นเท่านั้น
“ข้าก็แค่คนโลภล่ะนะ ต่อให้ตายไป แต่ถ้าตายไปพร้อมกับแก่นคริสตัลละก็น่าจะตายตาหลับมากกว่า”
เฉินเฉียงยิ้มตอบอย่างเฉยชาก่อนที่จะรวบรวมผลึกได้ 23 ชิ้น
ในเวลาเดียวกัน แก่นคริสตัลทั้งหมดถูกเปลี่ยนไปเป็นค่าพลังงานได้ 230 หน่วย และปรากฏขึ้นในแผงข้อมูลของเขา
“เฉินเฉียง เจ้าเคลื่อนไหวไปทางใต้นะ เมื่อเจ้าไปในระยะที่
